George Brigman (US) - "Jungle Rot" (1975, Heavy Psych Rock / Garage Rock)

George Brigman (US) - Jungle Rot  (1975, Heavy Psych Rock / Garage Rock)

Guitar monster z Baltimore (Maryland, US) w osobie George Brigman  (George F Brigman, ur. w 1954r.
w Cockeysville  -  Baltimore County, MD). Jako nastolatek, w okresie 1973-1974 przygotował
i zrealizował nagrania (R.M.T. Studios w Dundalk - przedmieścia Baltimore) na pierwszą płytę, z pomocą
przyjaciół : Jeff Barrett (drums) i Ron Collier (harp, conga).

Album - "Jungle Rot" (po latach z określeniem - kultowy) ukazał się rok później, wydany (jako private press) na etykiecie - Solid Records George Brigman (1975, SR-001, US).

Od nazwy etykiety (Solid) dochodzimy do istotnej kwestii dotyczącej upodobań muzycznych artysty.
Brytyjski blues-rock był wykładnią stylu i kierunkiem  tożsamości muzycznej, ze szczególnym upodobaniem
(może nawet uwielbieniem) formacji Groundhogs. Jego dwa późniejsze projekty muzyczne : Hogwash (1976) i Split (1977) nawiązywały do nazwy wcześniejszych (1971-1972) albumów tego zespołu
(Groundhogs).


George Brigman (US) - "Jungle Rot"  (1975, Private Press - Solid Records, SR-001, US)


1A   Jungle Rot
2A   DMT
3A   Don't Bother Me
4A   Schoolgirl
5A   I've Got To Know
1B   I Feel Alright
2B   (T.S.)
3B   Worrying
4B   It's Misery
5B   I'm Married Too


George Brigman   -   guitars, bass, vocals
Jeff Barrett   -   drums
Ron Collier   -   harp, conga, vocals (track - 5B)

Produced   -   George Brigman


http://www.dailymotion.com/video/x4aynlb_george-brigman-dmt-1975_music 
   

Fortune Teller (US) - "Inner-City Scream" (1978, Garage Rock, Heavy Psych Rock)

Fortune Teller (US)  -  Inner-City Scream  (1978, Garage Rock, Heavy Psych Rock)

Grupa z Baltimore (Maryland, US), powstała późną wiosną 1978 roku z myślą nagrania płyty. Cel został
osiągnięty kilka miesięcy później, gdy w składzie : Danny Amburn (lead guitar), John Holt (guitar, vocals),
Joe Klimas (bass), najstarszy członek zespołu - Bob Wells (rhythm guitar) i najmłodszy - Mark Beyder
(drums, z pochodzenia Rosjanin, ur. 13.12.1957r.) - dokonała rejestracji materiału płytowego w R.M.T.
Studios w East Baltimore. Około dwa miesiące później ukazał się album (500 egzemplarzy) - private press,
zatytuowany - "Inner-City Scream" na etykiecie R.M.T. Recordings (nr kat. 4956, US). W opisie płyty
grupa celowo umieściła datę - "1968", jako czas powstania albumu. Był to zabieg Bob Wells (związany z
prawami autorskimi). Faktycznie, nagrania jak i album pochodzą z roku 1978. Płyta została dedykowana
przyjacielowi zespołu (nieformalny członek zespołu - bez instrumentu, pomagający grupie) - Jimmy Lam
(James Lam, ur.11.06.1957r.), który zginął tragicznie (utopił się gdy wracał z połowu ryb) w kwietniu 1978r.
Grupa zastała rozwiązana na początku lat 80-tych, po około 4 latach działalności.

Fortune Teller (US)  -  "Inner-City Scream"  (1978, Private Press - R.M.T., 4956, US)


1A   Couldn't Run Away From Love
2A   'Till The Morning Comes
3A   Thin Line
4A   Looking-Glass World
5A   Stay For Awhile
1B   It's Gonna Be Alright
2B   For You
3B   Where I Belong
4B   Times In My Life
5B   Inner-City Scream


Danny Amburn   -   lead guitar
John Holt   -   guitar, vocals
Joe Klimas   -   bass
Mark Beyder   -   drums
Bob Wells   -   rhythm guitar, 12 string guitar

Produced   -   Fortune Teller


http://www.dailymotion.com/video/x4apyiu_fortune-teller-stay-for-awhile-1978_music 
  

Deviled Ham (US) - "I Had Too Much To Dream Last Night" 1968 (released in 1970, Psych Rock)

Deviled Ham (US)  -  I Had Too Much To Dream Last Night 1968  (released in 1970, Psych Rock)

Na przestrzeni prawie pięciu lat były trzy wcielenia tego projektu. Grupa uczniów z Barrington High School
(Rhode Island, US) założyła w 1965r. zespół o nazwie The Ascots - w składzie : Rick Desilets (vocals,
guitars), Peter Mayhew (guitar), Mark Vinbury (bass), Ted Medbury (drums, vocals) i jego brat Vinton (Vin)
Medbury (na początku jako manager, a później jako klawiszowiec). Repertuar zespołu jak i upodobania
muzyczne oscylowały w nurcie - The British Invasion (The Beatles, The Rolling Stones, The Animals, itp.
To były początki zespołu, którego managerami zostali - Walt Davis i Buzz O'Neil. Przełomowym momentem
był rok 1966 i nawiązanie współpracy z producentem (promotorem) z Rhode Island - "Big Al" Pavlow (Alan
"Big Al" Pavlow, właściciel sklepu płytowego w Providence, RI oraz Super Records), który przed podjęciem współpracy oglądał zespół na Battle Of The Bands - Crescent Park w East Providence.
Na przestrzeni rok (1966-1967), korzystając z Bell Sound Studios (Manhattan, NY) zespół nagrał i wydał
(na etykiecie Super Records) cztery single :
- "Monkey See-Monkey Do"  /  "You Can't Do That" (sierpień 1966, nr kat. S-102)

- "Midnight Hour (Part 1)"  /  "Midnight Hour (Part 2)"  (styczeń 1967, nr kat. S-103)

- "Sookie-Sookie"  /  "Put Your Arms Around Me"  (maj 1967, nr kat. S-104)

- "I Need You"  /  "Knock On Wood"  (październik 1967, nr kat. S-105)

Rok 1968 przyniósł poważne zmiany w zespole. Odeszli - Rick Desilets i Peter Mayhew. Pozostałe trio
musiało na nowo podzielić się obowiązkami w zespole. Rolę frontmana przejął Vin (odpowiedzialny także
za linię basu - dodany do Hammond B-3), Mark - przejął  obowiązki gitarzysty, a Ted - perkusja, śpiew.
Stylistycznie grupa odeszła od dotychczasowego nurtu, podążając w psychodeliczne klimaty, zmieniając
także nazwę na - The White Wash. W niedługim czasie, wydała kolejny singiel :
- "You Haven't Seen My Love"  /  "You Better Think It Over"  (1968, Zowie Records, Z-1000)

Pod koniec 1968r. grupa zaliczyła sesję nagraniowa w Bell Sound Studios, której produktem finalnym
miał być album. Zmieniła także (po raz kolejny) nazwę - na : Deviled Ham. Niestety nieporozumienia
z ustalonym wydawcą albumu - Buddah Records (w ostatniej chwili zrezygnowali z wydania płyty, mając
inne plany wydawnicze) spowodowały daleko idące skutki. W 1969r. po odejściu Vin Medbury grupa
przestała istnieć. Mark Vinbury i Ted Medbury zawiązali nowy projekt o nazwie Thunderchicken.
Wiosną 1970r. los uśmiechnął się do nieistniejącego (niestety) już zespołu. W tym czasie ukazał się ich
album - "I Had Too Much To Dream Last Night" na etykiecie Super K Records (podległa Buddah Records).

Deviled Ham (US) - "I Had Too Much To Dream Last Night" 1968  (released in 1970, Super K
Records / Buddah Records, SKS - 6003, US)


1A   Come On In
2A   Alligator Wine
3A   Frenzy
4A   Ooh-My Soul
5A   Ooh-Licky-Licky-Wah
6A   Port Of Ghost Ships
1B   The Raven :
       a/  I Had Too Much To Dream Last Night
       b/  Rosemary's Baby


Mark Vinbury   -   bass
Ted   Medbury   -   drums, vocals
Vin Medbury   -   keyboards, bass, vocals


Produced   -   "Big Al" Pavlow


http://www.dailymotion.com/video/x4alb83_deviled-ham-port-of-ghost-ships-1968_music 
   

Clockwork (US) - "Clockwork" (1973, Prog Blues Rock)

Clockwork (US) - Clockwork  (1973, Prog Blues Rock)

Grupa z Alliance (Ohio, US), znana wcześniej jako : Jimmy And The Soul Blazers (ok.1967), Change (ok.
1970), The Joneses (ok.1972). Dla niektórych historia zespołu zaczęła się w roku 1963 od grupy
The Blazers, w której występował (obok : Dave Myers - guitar, Mark Creamer - bass, Rick Cassidy -
vocals, guitar) - perkusista Bill McCrea (jedna z centralnych postaci zespołu). Grupa była dość popularna,
znana nie tylko na obszarze Ohio (koncerty na wschodnim wybrzeżu i środkowym zachodzie, otwierające
występy znanych artystów, m.in. : Ray Charles, Martha Reeves And The Vandellas, Four Tops, James Gang,
Three Dog Night, Uriah Heep, Sly And The Family Stone). Przez dłuższy czas związana z wytwórnią Kapp
Records (pod nazwą Change - dwa single w okresie 1971-72 i album z roku 1971). W okresie gdy
nosiła nazwę The Joneses, w roku 1973 jako Clockwork  nagrała i wydała album (czerwiec 1973) - "Clockwork" na etykiecie Green Bottle  Records (nr kat. GBS 1013), w składzie : Bill McCrea (voc.drums)
Jim Korleski (vocals, keyboards), Dave Sorge (guitar), Mike Bugara (guitar, vocals), John Sineri (drums),
Mike Duruttya (flute, saxophone, vocals), Gary Zeigler (bass). Znaczna część członków zespołu chodziła
wcześniej do Alliance High School, a następnie (około 1967r.) studiowała w Kent State University w
pobliskim Kent, OH.

Clockwork (US) - "Clockwork"  (1973, Green Bottle Records, GBS 1013, US)


1A   Music Box
2A   Hazy Shade Of Winter
3A   Nothing Left For Me
4A   Hitchcock Railway
5A   After Today
1B   Now That You Know
2B   Bye Bye Lady
3B   Country Side Woman
4B   Rock 'N' Roll Woman


Bill McCrea   -  vocals, percussion
Jim Korleski   -   vocals, keyboards
Mike Bugara   -   guitar, vocals
Dave Sorge   -   guitar
John Sineri   -   drums  
Mike Duruttya   -   flute, saxophone, vocals
Gary Zeigler   -   bass

Producer   -   Carl Maduri
Engineer   -   Arnie Rosenburg 


http://www.dailymotion.com/video/x4a74tx_clockwork-music-box-1973_music 
 

Brownstone (US) - "Brownstone" (1973, Psych Rock / Soul / Funk)

Brownstone (US) - Brownstone  (1973, Psych Rock / Soul  /  Funk)

Zespół, którego historia pozostaje zagadką. Podobno pochodzili z Texasu (obszar Houston), a już na pewno z tego terenu wywodziła się wokalista grupy - Barbara Lopez z Calveston - Galveston, TX. Na początku lat
70-tych grupa działała na obszarze Kalifornii, gdzie na początku 1973r., w składzie : wokalista Barbara Lopez, basista Steve Selberg, gitarzysta prowadzący Douglas Welbaum, klawiszowiec Michael Frass,
gitarzysta David P. Hoffman i perkusista Samuel F. Johnson - nagrała materiał na płytę w Devonshire Studio
(North Hollywood, Los Angeles). Dwa nagrania z tej sesji ukazały się na singlu (najprawdopodobniej w
czerwcu 1973r.) :
- "Sweet Lullaby"  /  "Hard Road"  (1973, Playboy Records, 144.464, US)

Całość ukazała się na płycie - "Brownstone"  (Playboy Records, PB 110, US) wydanej w 1973r.
Na uwagę zasługuje, ciekawa wersja (własna aranżacja) znanego utworu brytyjskiej grupy Free
"Be My Friend".

Brownstone (US) - "Brownstone"  (1970, Playboy Records, PB 110, US)


1A   Free And Easy
2A   Sweet Lullaby
3A   Poor Soul
4A   Needs
5A   Party Music
1B   Everything's Changin'
2B   Be My Friend
3A   Too Much Woman
4B   Hard Road


Barbara Lopez   -   vocals
Steve Selberg   -   bass, oboe, vocals
Douglas Welbaum   -   lead guitar
Michael Frass   -   keyboards, vocals
David P. Hoffman   -   guitar, vocals
Samuel F. Johnson   -   drums

Produced   -   Jerry Hudgins, Russell Schmitt


http://www.dailymotion.com/video/x49k2of_brownstone-be-my-friend-1973_music 
   

The Brother Fox And The Tar Baby (US) - "Brother Fox And The Tar Baby" (1969, Hard Psych Rock / Psych Pop)

The Brother Fox And The Tar Baby (US) - Brother Fox And The Tar Baby  (1969, Hard Psych Rock / Psych Pop)

Krótkotrwały projekt, powstały pod koniec 1968r. w Bostonie (Massachusetts, US), składający się w
większości z byłych muzyków Bostońskiej grupy Front Page Review (1967 - lipiec 1968) : gitarzysta Dave
Christiansen, klawiszowiec Joe Santangelo, gitarzysta Richie Bartlett  (później, m.in. w : The Fools, The
Nervous Eaters), basista Tom Belliveau, oraz :
perkusista Bill Garr i wokalista Steve High. Jedyna płyta tego zespołu została wydana późną wiosną 1969r. 
przez malutką wytwórnię - Oracle Records z Brookline, MA. (nr kat. ORS 703).

Po jej wydaniu, w niedługim czasie (połowa 1969r.) zespół rozpadł się. Tom Belliveau, został członkiem
powstałego w tym czasie tria - Pugsley Munion (The Mask). Rok później (1970) album ukazał się ponownie
na etykiecie Capitol Records (nr kat. ST 544), która wydała także singiel zespołu :
- "Electric Chair"  /  "Steel Dog Man"  (październik 1970, P 2940, US).

The Brother Fox And The Tar Baby (US) - "Brother Fox And The Tar Baby" (1969, Oracle Records, ORS 703, US)


1A   Electric Chair
2A   Old' Ladies
3B   Steel Dog Man
4A   Maxie The Meanie
5A   We All Love Him
6A   To Your Dreams
1B   Three Tots And A Man
2B   I Start To Cry
3B   Metal Soldiers
4B   Mr. Sleepy
5B   Crazy John


Dave Christiansen   -   guitar
Joe Santangelo   -   keyboards
Richie Bartlett   -   guitar
Tom Belliveau   -   bass
Bill Garr   -   drums, percussion
Steve High   -   vocals, percussion

Produced   -   Bruce Patch



http://www.dailymotion.com/video/x49av3g_the-brother-fox-and-the-tar-baby-electric-chair-1969_music 


  

The Blackwood Apology (US) - "House Of Leather" (1969, Garage / Psych Rock)

The Blackwood Apology (US) - House Of Leather (1969, Garage / Psych Rock)

Jedna z ciekawszych pozycji amerykańskiej psychedelic rock. Krótkotrwały projekt o nazwie Blackwood
Apology powstał w 1968r. w Minneapolis (Minnesota, US), skupiony wokół osoby - Dale Menten
(gitarzysta, wokalista, kompozytor, ur. w 1945r. w North Mankato (niedaleko Minneapolis), MN, były członek lokalnych grup, m.in. : The Gestures, The Best Things - The Madhatters, The Shambles). Drugą
centralną postacią tego projektu był klawiszowiec, wokalista - Dennis Libby  (były członek lokalnych
formacji : The Treblemen - krótki pobyt (końcówka 1963r. do kwietnia 1964), Dudley & The Dpp Rytes
(1964 - 1966) i przede wszystkim znana, ceniona i popularna grupa The Castaways (m.in. hit - "Liar, Liar"
z 1965r.) - w okresie ok.1966 do 1968). Kompozycje Dale Menten stanowiły materiał do nagrania
albumu koncepcyjnego (rock opera, o tematyce historycznej - wojna secesyjna) pod koniec 1968r. w
Universal Audio (wcześniej - Kay Bank Studio) w Minneapolis,w składzie : Dale Menten (guitars, vocals),
Dennis Libby (piano, vocals), Ron Beckmann (basista, związany wcześniej z lokalnymi grupami, później
związany z biznesem), Dennis Craswell  (drums, vocals, były członek pierwotnego składu The Castaways,
później w lokalnej formacji Crow), Tom Husting (guitars, vocals, były członek zespołów, m.in : Dudley &
The Doo Rytes, The Castaways (ok.1966), Bruce Pedalty (organ, vocals) i gościnnym udziałem - Greg
Maland  (Gregory Dee Maland, keyboards, były członek, m.in. : Gregory Dee And The Avanties, The
Castaways (ok.1966). Album - "House Of Leather" został wydany na początku 1969r. na etykiecie Fontana
(nr kat. SRF 67591, US).

Już po nagraniu albumu, nastąpiły zmiany do grupy dołączyli : byli członkowie formacji The Mystics -
perkusista Joey Piazza i  basista Dik Hedlund (oboje pod koniec 1968r.)

Grupa promując swój album i nie tylko (inne kompozycje Dale Menten i własne aranżacje znanych
bluesowo - rockowych utworów) zaliczyła lokalne występy w Minneapolis, m.in. w : The New City
Opera House, The West Bank's Dania Hall i  przede wszystkim 02 lutego 1969r. przed wielotysięczną
widownią na The Labor Temple (na otwarcie koncertu The Grateful Dead). Zespół zakończył działalność
w 1969r.


The Blackwood Apology (US) - "House Of Leather" (1969, Fontana, SRF 67591, US)


1A   Medley : Swanee River Overture  /  House Of Leather Theme
2A   Do You Recall The House Of Leather
3A   Recess With Mrs. Grim
4A   Graduates Of Mrs. Grim's Learning
5A   There Is Love In The Country  (On The Donny Brooks Farm)
6A   Here I Am
7A   She Lives With Me
8A   There Is Love In The Country  (On The Donny Brooks Farm) - Reprise
1B   Time Marches On
2B   Dixie And The War
3B   Death And Reality
4B   Sarah's On Her Knees
5B   Theme From House Of Leather  (Epilogue In Suede)


Dale Menten   -   guitars, vocals
Dennis Libby   -   piano, vocals
Ron Beckman   -   bass
Dennis Craswell   -   drums, vocals
Tom Husting   -   guitars, vocals
Bruce Pedalty   -   organ, vocals

Greg Maland   -   keyboards

Producer   -   Skeet Bushor
Engineer   -   Bob Schultz


http://www.dailymotion.com/video/x49270m_the-blackwood-apology-theme-from-house-of-leather-epilogue-in-suede-1969_music