wtorek, 18 sierpnia 2026

Thabata (Argentina, Psycho Prog Rock) - (nie)zapomniane zespoły

Thabata  (Argentina,  Psycho Prog Rock)  -  (nie)zapomniane zespoły





Thabata  -  grupa z Lomas del Mirador (Greater Buenos Aires, Argentyna), działająca w pierwszej połowie lat 70-tych  (1971 - 1975)  :



Carlos Alberto Romero  (lider zespołu)  -  bass, rhythm guitar
Juan Carlos Scagni  -  drums
Luis Schirman  -  lead guitar  (1971 - 1972)
Franco Rocca  -  second guitar (1971 - 1973)
Juan Carlos Duarte  -  vocals  (1971 - 1972)







Thabata  (March 1972), L-R :  Carlos Romero, Luis Schirman, Carlos Scagni, Juan Carlos Duarte, Franco Rocca



Fernando  -  vocals  (1972, na krótko zastąpił Juana Carlosa Duarte))
Cesar Enrique Coronel  -  guitar  (1972 - 1973 or 1974, zastąpił Luisa Schirmana)
Guido Roberto Ibanez  -  saxophone, flute, vocals  (1972 - 1973 or 1974)
Carlos Mozer  -  drums  (second half of 1973 - circa 1974, zastąpił Carlosa Scagni, 1975 - zastąpił Jose Nante)



Thabata (1973), L-R : Guido Ibanez,  Carlos Romero, Carlos Scagni, Cesar Coronel
Thabata (1973), L-R :  Carlos Scagni, Guido Ibanez, Cesar Coronel, Carlos Romero
Thabata  (1973), L-R :  Guido Ibanez, Cesar Coronel, Carlos Romero, Carlos Scagni
Thabata  (1973), L-R :  Carlos Scagni, Cesar Coronel, Carlos Romero, Guido Ibanez
Thabata  (1973), L-R :  Carlos Scagni, Carlos Romero, Cesar Coronel, Guido Ibanez
Thabata  (1973), L-R :  Guido Ibanez, Carlos Romero, Cesar Coronel, Carlos Scagni
Thabata  (1973), L-R :  Carlos Scagni, Carlos Romero, Cesar Coronel, Guido Ibanez
Thabata  (1973), L-R :  Carlos Scagni,  Carlos Romero, Cesar Coronel, Guido Ibanez




W okresie 1971 - 1972 roku grupa występowała w różnych miejscach, m.in. na terenach klubów sportowych na obszarze Greater Buenos Aires.
W połowie 1972 roku wzięła udział w konkursie muzycznym, zorganizowanym przez kultowy program młodzieżowy - " Los Principales ", nadawany w Radio Del Plata.
Zwycięzca miał nagrać LP dla wytwórni Odeón, a zespoły z drugiego i trzeciego miejsca dla firmy fonograficznej Fono.
Konkurs finałowy odbył się 04 Sierpnia 1972 roku  w sali " San Martín " na terenie Club Atlético San Lorenzo - Almagro (Buenos Aires).
Grupa Tabata z nowym wokalista  (Fernando)  zdobyła pierwsze miejsce w konkursie.
Podpisała kontrakt z firmą producencką  (Robert Del Villar i Emilio Roca)  związaną z konkursem.
W ramach umowy grupa miała nagrać album (okazało się, że wydawcą LP będzie firma fonograficzna Fono, a nie Odeón), a także odbyć szereg comiesięcznych koncertów.
Pierwszy z koncertów miała miejsce w Parque Pereyra Iraola z okazji święta wiosny.
Po kilku występach Fernando pożegnał się zespołem, co wiązało się z powrotem (na krótko) Juana Carlosa Duarte.
Pod koniec 1972 roku z uwagi na różnice artystyczne grupę opuścił Luis Schirman.
Do zespołu dołączyli Cesar Coronel i wokalista Guido Ibanez.
Na początku 1973 roku nagrali  (TNT Studios - Buenos Aires)  album  (siedem ostrych, rockowych
utworów, nawiązujących w stylistyce do rodzimych grup Pappo's Blues i La Pesada del Rock And Roll).
Jego zawartość nie spodobała się producentowi  (wolał bardziej "komercyjny" materiał), a także koledze z zespołu  (Franco Rocca - opuścił zespół przed zakończeniem nagrań, Thabata zarejestrowałi materiał w czteroosobowym składzie).
Kolejnym problemem byli Roberto Del Villar i Emilio Roca  (firma producencka), którzy ustalili kolejność nagrań na płycie, wybrali singiel promujący, a także (potajemnie) zastrzegi sobie prawa autorskie tych nagrań. Muzycy zrobili wcześniej to samo.
Producenci aby postawić na swoim zmienili tytuły utworów - m.in. : " Rodeando Mi Casa " stało się " Alguien Estaba Rodeando Mi Casa ", a - " Divagante Introvertido " przekształcili na " Siempre Sera Un Divagante Introvertido ".
W połowie 1973 roku debiutancki album Thabata trafil na półki sklepów płytowych - nosił tytuł, który
jednoznacznie definiował jego zawartość :

" Rock!...Rock...Rock! "  (1973, Fono, F.C.P. 909)

A1 - "¿Existe un Hombre en Libertad ? "
A2 - " Alguien Estaba Rodeando Mi Casa "
A3 - " Una Simple Transicion Astral "


B1 - " Seguiras Siendo un Abstenido "
B2 - " Una Cuestion de Larga Rutina "
B3 - " Siempre Sera un Divagante Introvertido "
B4 - " Tratare de Seguir Alcanzando Tu Piel "











Po wydaniu albumu, Carlos Mozer zastąpił Juana Carlosa Scagni.
Odnowiony kwartet rozpoczął serię występów w klubach  (Greater Buenos Aires).


W okresie póżniejszym, z nieznanych powodów  (przypuszczalnie nieporozumienia z firmą producencką Roberto Del Villara i Emilio Roca)  grupa rozpadła się.

W drugiej połowie 1974 roku Carlos Romero reaktywował zespół z nowymi muzykami :

Carlos Alberto Romero  -  bass
Jose Kremer  -  lead guitar
Eleuterio Dalton  -  second guitar, vocals
Hugo Barzena  -  keyboards
Jose Nante  -  drums

W połowie lutego 1975 roku (w tym składzie) grupa Thabata ponownie weszła do TNT Studios, gdzie zarejestrowała dwa utwory :

- " Hombre Que Vi "
- " Rey Del Sol "
(oba opublikowane wiele lat póżniej  na reedycji albumu "Rock!...  ..." z 2025 roku)

W międzyczasie doszło do kolejnych zmian personalnych :

Gerardo Leiva  -  guitar  (zastapił Eleutiero Daltona)
Carlos Mozer  -  drums  (powrócił do zespołu zastępując Jose Nante).

W trakcie tego roku (1975) grupa odbyła serię występów  (Greater Buenos Aires).
Jednak coraz większe problemy z zakontraktowaniem występów w klubach  (podobno Alberto Del Villar naciskał na właścicieli klubów aby nie zatrudniali zespołu, który stał się ofiarą "czarnej listy") spowodowało, że wraz z końcem grudnia 1975 roku historia grupy Thabata dobiegła końca.
 



wtorek, 11 sierpnia 2026

Grupo Gorrion (Argentina, Xian Psycho Prog Rock) - (nie)zapomniane longplaye

Grupo Gorrion  (Argentina,  Xian Psycho Prog Rock)  -  (nie)zapomniane longplaye




Gorrion  -  argentyński zespół , działający w okresie 1973 - circa 1975 - w składzie :

- Felix Pano  -  keyboards, vocals  (wcześniej w znanej formacji La Joven Guardia)
- Quique Alvarado  -  bass, charango  (wcześniej w Los Mentales i Fe)
- Daniel Cash  (a.k.a.  Chalo Galatro, właściwie - Salvador Sevita)  - guitar  (póżniej grał w La Joven Guardia - zastąpił na basie Enrique Masllorenso)

- Hiacho Lezica  (Horacio De Ferrari Lezica  -  b. August 02, 1947 Buenos Aires  -  d. March 20, 1980)  -  drums  (ex - La Joven Guardia)

oraz :

-  Chango Farías Gómez  (Juan Enrique Farias Gómez  -  b. December 19, 1937  -  d. August 24, 2011)  -  guitar, charango  (znany i ceniony muzyk folkowy)



Grupo Gorrion, L-R :  Quique Alvarado, Daniel Cash, Hiacho Lezica, Felix Pando, Chango Farias Gómez
Grupo Gorrion  (Christmas 1974 - appearance on television - Teleonce [a.k.a. Canal 11]), L-R : Daniel Cash, Felix Pando, Quique Alvarado, Hiacho Lezica, Chango Farias Gómez



W okresie sierpień - pażdziernik 1973 grupa nagrała  (T.N.T. Studios)  album koncepcyjny, zawierający rockową wersję muzyki sakralnej - folkowego utworu Ariela Ramireza (nadzorował proces nagraniowy płyty) - " La Misa Criolla " z 1964  roku.

LP - " El Rock De La Misa Criolla " :

A1 - " Kyrie "
A2 - " Gloria "


B1 - " Credo "
B2 - " Sanctus "
B3 - " Agnus Dei "


(1974, Cabal - Argentina, LPL - 9001)












Płyta została wydana na trzech kontynentach : Ameryka Południowa  (Argentyna, Chile), Europa  (Francja, Hiszpania), Azja  (Japonia)


' Misa Criolla In Rock "  (Hexagone _ France)







" La Misa Criolla En Rock "  (Accion - Spain)













 

niedziela, 9 sierpnia 2026

3/3 - Sanbun no San (Japan, Heavy Psycho Rock - Acid Rock) - (nie)zapomniane longplaye

3/3 - Sanbun no San  (Japan, Heavy Psycho Rock - Acid Rock)  -  (nie)zapomniane longplaye




3/3 (Sanbun no San)  -  tokijskie trio, mające w swoim dorobku jeden, ale za to legendarny album - "Same" z 1975 roku  (bardzo poszukiwane, praktycznie nieosiągalne wydawnictwo w wersji oryginalnej, wydane [private press] w ilości 10 egzemplarzy aby uzyskać kontrakt płytowy, jeden egzemplarz w 2016 roku został sprzedany na portalu aukcyjnym za kwotę ponad 1,2 miliona jenów), działające w okresie 1974 - circa 1977  (koniec 1976 lub początek 1977 roku)  -  w składzie :

- Reck  (Kawashima Akiyoshi)  -  guitar, vocals  (w latach 1971-73 w zespole Maru Sankaku Shikaku, prowadzonym przez Kanto [Sakuro Watanabe], póżniej - m.in. w legendarnej punk rockowej grupie Friction)

- Chiko Hige  -  drums  (urodzony na Hokkaido w 1967 roku przeniósł się do Tokio, razem z Reck był członkiem Maru Sankaku Shikaku, po rozpadzie 3/3 wyjechał do US - podczas krótkiego pobytu [około rok czasu] był perkusistą James Chance And The Contortions z Nowego Jorku, po powrocie do kraju wraz z Reck założyli Friction)

- Hiroshi Higo  (a.k.a. Higo Hiroshi)  -  bass  (wcześniej występował w założonym przez siebie zespole Tara Bay z Atsuhiko Ando na gitarze  (na przełomie 1976 i 1977 roku występował w ostatniej odsłonie 3/3
określanej jako Pre-Friction), po rozpadzie 3/3 założył grupę Mirrors, a także pierwszą w Japonii niezależną wytwórnię płytową - Godzilla Records, był członkiem wielu innych zespołów - m.in. Chance Operation, The Stalin, Friction)




3/3 , L-R : Reck, Chiko Hige, Hiroshi Higo
3/3, L-R : Reck, Chiko Hige, Hiroshi Higo
Reck (Kawashima Akiyoshi)
Pre-Friction, L-R : Atsuhiko Ando, Reck, Chiko Hige, Hiroshi Higo
Pre-Friction, L-R : Atsuhiko Ando, Reck, Chiko Hige, Hiroshi Higo
Pre-Friction, L-R : Chiko Hige, Atsuhiko Ando, Reck, Hiroshi Higo
Tara Bay (circa 1973), L-R :  HIROSHI HIGO, Atsuhiko Ando, Takeshitamaru, Joe Yamamoto



LP :

3/3 - " Same "  (Private Press, 1975)

A1 - " Machine Song "
A2 - " Jump "
A3 - " Always "


B1 - " In A Cloud "
B2 - " Fly "
B3 - " Open A Window "
B4 - " Let In Flow "


Reck  -  guitar, vocals
Chiko Hige  -  drums
Hiroshi Higo  -  bass 

A1, A3, B2-B4  -  nagrano w Chocolate Factory, Nishi Ogikubo w grudniu 1974 roku
A2 - nagrano w Adan Studio, Shibuya w lipcu 1974 roku
B1 - nagrano na żywo w Tokyo Geijutsu Daigaku - 27 wrzesień 1974 roku



                                                             Original publishing house



Reedycja, m.in.  :


" Same "  (2xCD, P-Vine Records, 2007)














" Same "  (LP, Shadoks Music, 2007)