Alan Trajan (UK) - "Firm Roots" (1969, Psych Prog Rock, Psych Folk Rock)

Alan Trajan (UK) - Firm Roots  (1969, Psych Prog Rock, Psych Folk Rock)

O tym szkockim wokaliście i kompozytorze, którego prawdziwe nazwisko to - Alan Robertson,
niewiele wiadomo. Urodzony w Livingstone (zmarł ponad 10 lat temu), w latach 60-tych
był rozpoznawalną postacią muzycznej sceny Edinburgh'a, zaprzyjaźniony z jednym z liderów
tej sceny - David McNiven (w 1969 roku współzałożyciel lub jak ktoś woli - założyciel
grupy Bread, Love And Dreams) który pomógł mu w nawiązaniu kontaktu ze znanym i cenionym
niezależnym producentem muzycznym - Ray (Raymond) Horrick  (ur. w 1933r. - zm.2005r.)
odpowiedzialnym, m.in. za produkcję takich wykonawców, jak : gitarzysta Davy Graham,
The Amazing Dancing Band, a wkrótce - Bread, Love And Dreams, Human Beast.
Horrick (współpracujący w tym czasie z Decca Records)  podjął współpracę z Robertsonem,
który przyjął pseudonim artystyczny - Alan Trajan.
W drugiej połowie 1969 roku z pomocą muzyków towarzyszących  (m.in. David McNiven,
Davy Graham) dokonał rejestracji materiału na płytę.
Album - "Firm Roots" został wydany w 1969 roku przez MCA (U.K.) Records.

Płyta była promowana singlem :
- "Speak To Me, Clarissa"  /  "This Might Be My Last Number"  (1969, MCA U.K. , nr MK 5002,
UK)

Niestety, był to jedyny "produkt" tego wykonawcy, a szkoda, gdyż płyta "Firm Roots"
do dzisiaj zaskakuje swoją doskonałością i "świeżością" - świetny materiał.
W 1971 roku odwdzięczył się swojemu przyjacielowi (David McNiven) biorąc udział
w nagraniu płyty "Amaryllis"  grupy Bread, Love And Dreams.
Na początku lat 70-tych współpracował ze szkockim wokalistą bluesowym  Tam White
(wł. Thomas Bennett Sim, ur.1942 Edinburgh, zm.2010 Edinburgh, wokalista - gitarzysta
blues and jazz, a także aktor).
W latach późniejszych, w Londynie, był częścią legendarnego zespołu jazzowego - George
Melly's Band, występując w tamtejszych pubach i klubach.


Alan Trajan (UK) - "Firm Roots"  (1969, MCA U.K., MKPS 2000, UK)


1A   Speak To Me, Clarissa
2A   One Tends To Get Bitter Now And Again
3A   Thoughts
4A   Highway 51 Blues
5A   This'll Drive You Off Your Head
6A   Mental Destruction
1B   Time
2B   Down River
3B   Corrina, Corrina
4B   This Might Be My Last Number
5B   Girl From The North Country
6A   Charles Russell, GTR, VCLS, And Harmonica


Alan Trajan   -   vocals, piano, organ

z pomocą przyjaciół, m.in. :

David McNiven   -   guitar, keyboards
Davy Graham   -   guitar

Produced   -   Ray Horricks

   

The Brotherhood (US) - "Stavia" (1972, Psych Prog Rock)

The Brotherhood  (US) - Stavia  (1972, Psych Prog Rock)

Bardzo tajemnicza grupa z rejonu Ohio (najprawdopodobniej z Cincinnati) o której niewiele
wiadomo. Powstała w 1971 lub 1972 roku,w składzie : John Hurd - organ, piano, bass, vocals,
Michael Coe (w 1967 roku wystąpił na płycie - "The Story Of Simon Simopath" grupy Nirvana) -
flute, guitar, vocals, Jeff Hanson - lead and rhythm guitar, Bill Fairbanks - bass, piano, guitar, vocals,
Don Hoskins - drums. Poprzedniczką tego zespołu była grupa - Revised Brotherhood, która
w 1971 roku nagrała singla (z utworami autorstwa John Hurd) - "Tragedy"  /  "Those Things".
The Brotherhood, zaznaczył swoją obecność na scenie muzycznej Ohio jednym (bardzo
dobrym) albumem - "Stavia", wydanym w 1972 roku przez Rite Record Production z Cincinnati
(wytwórnia działająca w latach 1955-1985).

Oryginalne wydawnictwo zawiera osiem utworów i tym różni się od francuskiego
bootlegu, który zawiera dodatkowo dwa "dziwne" utwory najprawdopodobniej
nie związane z zespołem ("Meditation, Pt.1", "Meditation, Pt.3").


The Brotherhood (US) - "Stavia"  (1972, Rite Records, nr BH-501, US)


1A   Color Line
2A   Rock And Roll Band
3A   Back Door
4A   For Her Time
1B   Uncle
2B   Cry Of Love
3B   Tragedy
4B   Meditation, Pt.2


John Hurd   -   organ, piano, bass, vocals
Michael Coe   -   flute, guitar, vocals
Bill Fairbanks   -   bass, piano, guitar, vocals
Jeff Hanson   -   lead guitar, rhythm guitar, vocals
Don Hoskins   -   drums

Produced   -   The Brotherhood Music Incorporated

  

Butch (US) - "The Bitch Of Rock & Roll" (1977, Hard Rock, Heavy Psych Rock)

Butch (US) - The Bitch Of Rock & Roll  (1977, Hard Rock, Heavy Psych Rock)

Jest sporo zawirowań co do historii i zasług poszczególnych muzyków w realizacji projektu o nazwie
Butch, a których autorami byli sami muzycy, członkowie ich rodzin oraz bliscy znajomi - przyjaciele.
Mając to na względzie, nie poczuwam się uprawniony (w szerokim tego słowa znaczeniu) i nie
aspiruję do roli sędziego aby rozstrzygać powstałe spory. Dlatego moja publikacja będzie miała
charakter ogólny aby nie urazić osób zainteresowanych i aby być bliżej prawdy.
Grupa Butch, powstała na początku lat 70-tych (najprawdopodobniej 1972 rok) w rejonie New York,
założona przez trzech przyjaciół (od dzieciństwa) z Utica (NY, US) - Joe Goodman  (zmarł 20.10.
2013 roku), Mike Surprenant oraz John Chapman, którzy przygodę z muzyką zaczęli już na początku
lat 60-tych w ramach zespołu o nazwie The Ravens (fascynacja The Beatles), który, m.in. zaliczył
występy w programie - "Twist-A-Rama" emitowanym przez Utica TV.
Od początku istnienia grupa Butch była pod wyraźnym wpływem brytyjskich wykonawców z kręgu
British Invasion, m.in. : The Beatles, The Rolling Stones, The Hollis, The Zombies, The Searchers i
inni. Przez dłuższy czas zespół korzystał z sesyjnych perkusistów. Od roku 1972, przez okres
około trzech lat zespół miał stałe zajęcie - występując (w weekendy) w klubie - barze o nazwie
Roma w New York. W 1976 roku, mają w perspektywie możliwość nagrania płyty, po roszadach
personalnych  - basista Angelo Alati (zmarł w latach 90-tych) zastąpił John Chapmana, zespół
wyjechał do Californii.
Tam, jako ostatnie ogniwo dołączył do grupy perkusista Steve Taylor. Z perspektywy czasu
(nagranej płyty) można śmiało powiedzieć, że o takiego perkusistę chodziło.
Rejestracja utworów na płytę odbyła się w Goldmine Recording Studios przy Callens Road w
Ventura (CA). Sesje nagraniowe odbywały się w godzinach nocnych w okresie około tygodnia.
Płyta - "The Bitch Of Rock & Roll" została wydana w 1977 roku przez małą, niezależną
wytwórnię - Sunndial Records z West Lancaster (CA), podobno w ilości 5000 sztuk (mam
duże wątpliwości co do tak dużej ilości tego wydawnictwa  -  mając, m.in. na uwadze to, iż
obecnie płyta ta jest szalenie trudno dostępna).

Trzeba przyznać, że płyta jest znakomita i nie dziwi mnie ogromne zainteresowanie
tym klejnotem wśród kolekcjonerów albumów z lat 70-tych.
Niestety, w krótkim czasie po wydaniu  płyty zespół (nie wdając się w szczegóły o czym
wspomniałem na wstępie) przestał istnieć.


Butch (US) - "The Bitch Of Rock & Roll"  (1977, Sunndial Records, US)


1A   You're Gonna Die
2A   Love Me Too
3A   I'm Your Slave
4A   Girl From The City
1B   You've Never Had It Like This Before
2B   Fire King
3B   Can't Get Enough
4B   Movin' On Down The Line


Joe Goodman   -   lead guitar, vocals
Mike Surprenant   -   rhythm guitar, vocals
Angelo Alati   -   bass
Steve Taylor   -   drums

   

Blitz (US) - "Oga Erutuf" 1975 (1975 / 1978, Hard Rock, Psych Prog Rock)

Blitz  (US)  -  Oga Erutuf 1975  (1975 / 1978, Hard Rock, Psych Prog Rock)

Grupa Blitz z Cleveland (Ohio, US) powstała w pierwszej dekadzie lat 70-tych (najprawdopodobniej
1972 rok). Dorobek artystyczny tego zespołu to jedna płyta, nagrana w Agency Recording of
Cleveland w 1975 roku, w składzie : Jerry Bregitzer, Ron Bregitzer, Rick Patyk, Buddy Wohar i
Ron Nowak. Styl grupy trudno jednoznacznie określić, ale przebija się hard rock z domieszką
brytyjskiego glam rock (mówiąc delikatnie nie za bardzo przepadam za tą odmianą rocka), a także
występują elementy progressive rock  "podlane psychodelicznym sosem".
Grupa rozwiązała się rok później (1976), a album nagrany w 1975 roku został wydany (jako
private press) dopiero w 1978 roku - płyta  "Oga Erutuf"  (1975 / 1978, Private Press - Tema
Records at Cleveland, nr TCE 777, US).

Blitz (US) - "Oga Erutuf" 1975  (1975 / 1978, Tema Records, TCE 777, US)


1A   Just A Singer
2A   Don't Wanna Be Bussed
3A   Holden Me Down
4A   Dear Honey
1B   Gemini Girl
2B   Jaymie
3B   Mr. Natural


Jerry Bregitzer   -   vocals, drums
Ron Bregitzer   -   guitar, vocals
Rick Patyk   -   bass, keyboards, vocals
Buddy Wohar   -   guitar, vocals
Ron Nowak   -   drums

  

The Appletree Theatre (US) - "Playback" (1968, Psych Pop / Rock)

The Appletree Theatre  (US)  -  Playback  (1968, Psych Pop / Rock)

The Appletree Theatre  -  projekt studyjny z New York, autorstwa uzdolnionych artystycznie
braci : starszego - John Boylan  (John Patrick Boylan) i  młodszego - Terence Boylan (znany także
jako Terry Boylan), powstały w 1967 roku.
Duet, korzystający z pomocy licznego grona muzyków sesyjnych, m.in. : Eric Gale, Larry Coryell,
Herb Lovelle, Chuck Rainey, Chuck Israels, Paul Griffin, Buddy Saltzman, Michael Equine - w
okresie krótkiego okresu działalności (niespełna rok) nagrał dla nowo powstałej wytwórni
Verve Forecast  (działająca w New York od 1967 do 1970 roku - "córka" MGM Records,
specjalizująca się, m.in. w muzyce folk i psychedelic) dwa single i jeden album.

Zwiastunem płyty był nagrany w 1967 roku singiel :
- "Hightower Square"  /  "Who Do Think I Am"  (1967, Verve Forecast, KF 5071, US)

W dalszej kolejności przyszła pora na LP  (eksperymentalny album koncepcyjny) na który
materiał był nagrywany pod koniec 1967 roku w trzech nowojorskich :
- Regent Sound Studios,
- Dick Charles Studios,
- Mirasound Studios.
Producentami byli bracia John i Terence Boylan, a nad całością "czuwał" Pete Spargo.
Płyta - "Playback"  (Verve Forecast, FTS 3042, US)  ukazała się na początku 1968 roku.

Album, był promowany singlem :
- "Lotus Flower"  /  "What A Way To Go"  (1968, Verve Forecast, KF 5082 SS, US)

W niedługim czasie, John Boylan wyjechał do Californii w 1968 roku, gdzie "zakotwiczył" w formacji Hamilton Streetcar, a Terence Boylan w 1969 roku z pomocą przyjaciół  (Walter
Becker i Donald Fagen)  nagrał solowy album - "Alias Bonna".


The Appletree Theatre (US) - "Playback" (1968, Verve Forecast, FTS 3042, US)


The Altogether Overture :

1A   ...in the beginning...
2A   Hightower Square

Act I :

3A   Lullaby
4A   Saturday Morning
5A   Nevertheless It Was Italy

Act II :

6A   I Wonder If Louise Is Home
7A   Chez Louise
8A   E-Train
9A   Meanwhile
10A Brother Speed

Act II (Continued) :

1B   You're The Biggest Thing In My Life

Act III :

2B   Don't Blame It On Your Wife
3B   The Sorry State Of Staying Awake

Epologue :

4B   Barefoot Boy
5B   Lotus Flower
6B   What A Way To Go


John Boylan   -   vocals
Terence Boylan   -   vocals

gościnnie, m.in. :

Eric Gale   -   guitar
Larry Coryell   -   guitar
Herb Lovelle   -   vocals
Chuck Rainey   -   bass
Chuck Israels   -   bass
Paul Griffin   -   piano
Buddy Saltzman   -   drums
Michael Equine   -   drums

 

Bit' A Sweet (US) - "Hypnotic I" (1968, Psych Pop / Rock)

Bit' A Sweet (US) - Hypnotic I  (1968, Psych Pop / Rock)

Grupa Bit' A Sweet  (wcześniej znana jako The Satisfaction) z Long Island w Nowym Jorku
powstała w drugiej połowie lat 60-tych w składzie : Dennis DeRespino, Russell Leslie, Mitch
London i Jack Mieczkowski.

W 1967 roku z pomocą  Steve Duboff  (aranżer - kompozytor, producent muzyczny, zmarły na raka w lutym 2004 roku w wieku 63 lat) podpisała kontrakt z MGM Records i nagrała dla tej wytwórni
jednego singla :
- "Is It On-Is It Off"  /  "Out Of Sight, Out Of Mind"  (1967, MGM Records, nr K 13695) - utwory
autorstwa Steve Duboff, który był także producentem tych nagrań.

Oba utwory zostały wykorzystane  (jako ścieżka muzyczna)  w dramacie filmowym
Raf Mauro  -  "Blonde On A Bum" z 1968 roku.
Na początku 1968 roku grupa nagrała materiał na album w Century Sound Studios w Nowym
Jorku oraz Mayfair Recording Studios (Manhattan - New York).
Płyta  (której producentem był Steve Duboff)  -  "Hypnotic I"  (ABC Records, nr ABCS 640, US)
ukazała się w maju 1968 roku.

Album, był promowany singlem :
- "2086"  /  "A Second Time"  (1968, ABC Records, nr 45-11125, US)

Niestety album nie okazał się sukcesem, a grupa rozwiązała się w drugiej połowie 1968 roku.
Perkusista Russell Leslie, pod koniec 1968 (lub na początku 1969) roku współtworzył formację
o nazwie Neon (rozwiązana w 1971 roku), a także wspomagał (jako muzyk sesyjny) Tommy
James (wł. Thomas Jackson) na jego dwóch produkcjach - albumy : "Tommy James" z 1970
roku oraz "My Head, My Bed And My Red Guitar" z 1972 roku.  Jack Mieczkowski - zmarł
w lipcu 1996 roku na raka.


Bit' A Sweet  (US) - "Hypnotic I"  (1968, ABC Records, nr ABCS 640, US)


1A   Speak Softly
2A   2086
3A   If I Needed Someone
4A   With Love
5A   Monday-Tuesday
1B   Diamond Studded Eyes
2B   How Can I Make You See
3B   Travel
4B   A Second Time


Dennis DeRespino   -   vocals, keyboards, percussion, guitar
Russell Leslie   -   vocals, drums, percussion
Mitch London   -   vocals, bass, percussion
Jack Mieczkowski   -   vocals, guitar, electric sitar

Steve Duboff   -   producer, keyboards, percussion
Vincent Bell  (muzyk sesyjny - gościnny udział)   -   guitar, electric sitar (track : 2B)  

 

Bike (US) - "Bike" (1978, Hard Rock)

Bike (US) - Bike  (1978, Hard Rock)

Grupa  Bike  - powiązana (personalnie) z zespołami Jabez Stone, Flotch, a przede wszystkim z działającym od 1975 roku zespołem Silver Bicycle - powstała pod koniec 1977 roku (najprawdopodobniej grudzień) w Brighton (Michigan, US) w składzie (m.in. muzycy wymienionych
formacji) : Mike Wildman, Brian Craig, Barry Stone, Jerry Field oraz charyzmatyczny wokalista
Don Pierle. Była krótkotrwałym projektem o zasięgu stanowym.

W swojej krótkiej historii pozyskała liczną rzeszę lokalnych fanów do czego w dużej mierze
przyczyniły się  występy (w okresie czerwiec - październik 1978 roku) na różnych imprezach
w pobliskich miejscowościach, m.in. : Port Huron, Ypsilanti, Brighton, Owosso, Detroit.
W ostatni weekend lata 1978 roku (18-24 wrzesień) zespół nagrał materiał na swoją (jedyną)
płytę w A2 Studios w Ann Arbor, a następnie w październiku 1978 roku wydał własnym sumptem
album - "Bike" (1978, Private Press - Bike Productions, nr BP 978, US).

Jednym z ostatnich koncertów zespołu był występ w The Roostertail w Detroit 28 grudnia
1978 roku. Kilka miesięcy później zespół rozwiązał się, a trzech jego uczestników (Jerry
Field, Barry Stone i Mike Wildman) w 1979 roku zawiązało kolejny projekt - formację o
nazwie Sailor.


Bike (US) - "Bike" (1978, Private Press - Bike Productions, nr BP 978, US)


1A   Under The Gun
2A   Old Dirt Road
3A   Soul Scan
4A   Sweet Mother Nature
5A   I Want
6A   Bore & Stroke
1B   Salt Of The Sea
2B   Life Ain't Easy
3B   Anything You Want
4B   Ride


Mike Wildman   -   bass, percussion
Brian Craig   -   lead guitar, slide guitar
J. Barry Stone   -   lead guitar, vocals
Jerry Field   -   drums, vocals
Don Pierle   -   lead vocals, harmonica, percussion