poniedziałek, 9 września 2019

The Burlington Squires (Florida - US, Garage - Psych Rock) - mało znane zespoły

The Burlington Squires  (Florida - US,  Garage - Psych Rock)  -  mało znane zespoły





Grupa z Eau Gallie  (obecnie dzielnica Melbourne, Floryda, US)  powstała około 1964r. pod
nazwą The Tides - założona przez duet :
- Dennis Grayson  -  keyboards, vocals  (ur. w 1951r., uczeń - Eau Gallie High School - class 1969)
- Jim Suhy  -  drums, vocals  (Frank James Suhy, ur. 15.04. 1951r., uczeń - Eau Gallie High
   School - class 1969),
do którego dołączyli :
- Kerry Schoolfield  -  guitar, vocals  (Karry Leigh Schoolfield, ur. 30.06. 1951r., uczeń - Eau Gallie
   High School - class 1969)
- David Boles  -  bass, vocals  (David Peter Boles, ur. 21.05. 1951r., uczeń - Eau Gallie High School -
   class 1969).
Kiedy zaczynali mieli około 13 lat, później wszyscy uczęszczali do Eau Gallie High School.
Grali wiele koncertów w okolicy  (m.in. szkoły, kluby młodzieżowe)  pod okiem swojego managera
Franka Simpsona.
Jednym z największych osiągnięć było zwycięstwo w lokalnej edycji - "The Battle of The Bands".
Już jako The Burlington Squires nagrali singiel  (jedyne wydawnictwo zespołu) :
- "World"  (Grayson - Schoolfield - Suhy)
- "Back Up"  (Grayson - Sutphin),
wydany w 1968r. na etykiecie Tener Records  (nr kat. T - 1016).











W różnych okresach czasu w zespole występowali także :
- Jim Sutphin  (guitar)
- Dicky Dell  (bass).
The Burlington Squires zakończyli działalność około 1969r.








sobota, 7 września 2019

The Talismen (Washington - US, Garage Rock) - mało znane zespoły

The Talismen  (Washington - US, Garage Rock)  -  mało znane zespoły





The Talismen - lokalna grupa z Wenatchee  (Washington, US)  założona w 1963r.  (jako kwintet)
przez licealistów szkół średnich - pierwotny skład :
- Jack Cooper  -  guitar
- Rick Cooper  -  bass  (brat Jack'a)
- Joe Britt  -  drums
- Fred Robbins  -  piano
- Loren Bolinger  -  saxophone.
Fred Robbins (on wymyślił nazwę zespołu)  już po tygodniu od założenia zespołu, opuścił grupę.
Talismen występowali na lokalnych imprezach, potańcówkach.  W grudniu 1963r. zdobyli 2 miejsce
w  "Battle of the Bands"  w Soap Lake, WA, ustępując jedynie instrumentalnej formacji The
Playboys ze Spokane, WA.
W okresie szaleństwa beatlemanią  (1964r.)  postanowili zatrudnić wokalistę. Po kilku próbach
z różnymi śpiewakami, w 1965r. znaleźli tego właściwego :
- John Wood  -  vocals, tambourine, guitar.
Tego samego roku z grupą pożegnał się Rick Cooper - zastąpił go :
- Leon Jeffrey  -  bass,
a Bolinger "przesiadł" się z saksofonu na gitarę i klawisze.
W 1966r. pojawiła się okazja nagraniowa. Dwie młode dziewczyny  (Debbie Carmichael i Gaylis
Linville) - uczennice 5 klasy East Wenatchee's Grant School - napisały piosenkę "My Life Is So
Lonely" i z pomocą swojego nauczyciela muzyki  (Ed Barnhart)  udało im się załatwić sesję
nagraniową u Don'a Bernier'a  (właściciel Julian Records w Wenatchee).
Młody duet potrzebował akompaniamentu.  Wybór padł na The Talismen, którym w zamian za
pomoc zaoferowano możliwość nagrania jednego utworu na singiel.
To była okazja z której grupa "musiała" skorzystać. Wybrali jeden ze swoich utworów - "She Was
Good"  (Wood - Cooper). Lepiej chyba nie mogli trafić - ekspresyjny, dynamiczny utwór  (wyśmienita melodyka i wokal).
Sesja nagraniowa miała miejsce 22 maja 1966r. w Spokane's Sound Recording Company studio.
Singiel :
- "She Was Good"  -  The Talismen
- "My Life Is So Lonely"  -  Debbie & Gaylis,
ukazał się w czerwcu 1966r.  (Julian Records, J-105).











Płyta  (niewielki nakład)  została sfinansowana przez Don'a Bernier'a.  Około 50 egzemplarzy
sprzedano na rynku lokalnym w pierwszym tygodniu po wydaniu.
Singiel szybki znalazł się w TOP 40 stacji radiowej KMEL Wenetchee Radio  (Don Bernier pracował
tam jako disc jockey, a także dyrektor programowy).
W sierpniu 1966r. - "She Was Good"  -  znalazł się na 19 miejscu  (Richland Washington's KALE -
960 AM) - "Young American TOP 40 Survey".
Zaledwie sześć miesięcy po nagraniu pierwszego singla The Talismen wrócili do studia  (Spokane's
S.R.C. studio)  gdzie nagrali  drugi  (ostatni)  singiel :
- "I'll Take A Walk"  (Cooper - Jeffrey - Britt)
- "I Know A Girl"  (Cooper - Wood),
wydany miesiąc później - grudzień 1966  (Julian Records, J-108).











To niestety był już koniec zespołu  (1967). Zakończenie szkoły - różne plany na przyszłość,
które kolidowały z dalszą działalnością zespołu.














czwartek, 5 września 2019

The Jolly Beggars (New York - US, Garage Rock) - mało znane zespoły

The Jolly Beggars  (New York - US,  Garage Rock)  -  mało znane zespoły





Lokalna grupa z Elmira  (New York, US)  założona w 1964r. przez młodych chłopców (licealistów)
z pobliskich miejscowości  -  Horseheads i Elmira :
- George Skillman  -  vocals  (George S Skillman z Horseheads, ur. 10.12. 1947r., od wielu lat
   mieszka w Elmira)
- Harry Wetherbee  -  lead guitar  (Harry Eugene Wetherbee z Elmira, ur. 08.08. 1949r., obecnie
   Orlando, FL)
- Mark Erway  -  bass  (Mark A Erway z Horseheads, ur. 31.03. 1949r., później lokalny pastor United
   Methodist - United Methodist Church w Pine City, NY, obecnie Elmira)
- Jack Hricko  -  guitar  (John Michael Hricko z Elmira, ur. w 1949r. - zm. 11.09. 1968r.)
- Bart Davis  -  drums  (zmarł w latach 70-tych).





(The Jolly Beggars, od lewej : Mark Erway - Jack Hricko - George Skillman - Bart Davis - Harry Wetherbee w beczce)
 
 



 





The Jolly Beggars występowali w okolicach Elmira. W 1966r. nagrali  (Riposo studio - Syracuse, NY)  swój jedyny singiel  (piosenki autorstwa Mike'a Ocello z Ithaca, NY)  :
- "The Last Step Of Doom"
- "Don't Walk Out On Me",
wydany tego samego roku na etykiecie Pamela Rosa  (nr kat. PR-1, bardzo rzadkie wydawnictwo
w cenie około 1000,00 USD).













Grupa The Jolly Beggars zakończyła działalność w 1966r.




Many thanks to George Skillman for information about the band.

























środa, 4 września 2019

The Graveyard Five (California - US, Garage, Psych Rock) - mało znane zespoły

The Graveyard Five  (California  -  US,  Garage, Psych Rock)  -  mało znane zespoły





Grupa z hrabstwa Lake  (Lakeport - Kelseyville)  w Kalifornii, powstała w 1967r. - pierwotnie
w składzie :
- Louis Shriner  -  lead guitar, vocals  (Louis Alton Shriner z Kelseyville, ur. 28.03. 1950r.,
   poślubił siostrę Steve Kuppingera , ostatni znany adres -  Ukiah, CA)
- Steve Kuppinger  -  bass, vocals  (Steven R Kuppinger z Lakeport, ur. 01.04. 1950r.,
   ostatnio zamieszkały w Lucerne, CA)
- Dave Templeton  -  drums  (David Martin Templeton, ur. 16.12. 1952r. w Lakeport, zm. 24.12.
   2015r. spędzając ostatnie lata w Lucerne, CA)
- Gary Prather  -  rhythm guitar  (Gary Robert Prather z Cobb Mountain - Cobb, CA, ur.
   w 1951r. pochodził z wielodzietnej rodziny - miał sześcioro braci : Steve, Mike, Tim, Dan, Don i
   zmarły w 2017r. Darryl)
Pierwszy oficjalny występ miał miejsce na polu golfowym  (Monkey Cage)  obok domu Gary
Prather'a. 
Po wielu lokalnych koncertach, Graveyard Five wygrali - "The Battle Of The Bands"  w Lakeport,
co umożliwiło im podpisanie kontraktu i nagranie singla :
- "The Graveyard Theme"  (pierwotna nazwa - "Buried Deep" - zmieniona przed nagraniem)
- "The Marble Orchard"  (utwór napisany na Heartly Cemetery Lakeport).
Obie kompozycje autorstwa duetu : Louis Shriner - Steve Kuppinger. Singiel wyprodukowany przez
Stana Sweeney został wydany w 1968r. przez Stanco Records  (nr kat. SR - 102, ultra rzadkie i
bardzo drogie wydawnictwo - w cenie od 3-ch do 4-ch tysięcy USD)






 




Zaraz po nagraniu singla z grupą pożegnał się Gary Prather, którego rodzice poniekąd wymusili na
nim tę decyzję.  Do zespołu dołączył :
- Dennis Roller  -  rhythm guitar.
Niestety sam zespół zmarnował szanse jak się przed nimi otworzyła do czego w dużym
stopniu przyczynił się Louis Shriner (narkotyczne "odloty"  potęgowały irracjonalne zachowanie -
[zniszczenie nagrań, sprzętu], a w konsekwencji zaburzenia psychiczne.
Co prawda grupa nagrała drugi singiel zawierający  (zdaniem Steve Kuppingera)  jedno z
najlepszych nagrań zespołu - "Stay By My Grave",  nie został on jednak wydany. Zarejestrowała
także sporą ilość materiału  (m.in. utwory - "Rain", "Pain", "Barbara")  który w zupełności
wystarczyłby na wydanie jednej lub dwóch płyt.
The Graveyard Five zakończyli działalność w drugiej połowie 1969r.  "Klątwa cmentarna" przez
cały czas towarzyszyła muzykom tego zespołu :
- problemy z prawem - aresztowania  (Templeton, Shriner)
- wypadki  (Roller - uległ bardzo poważnemu poparzeniu - dłonie, klatka piersiowa, plecy)
- zdrowie  (Kuppinger - odruchowa dystrofia współczulna).
Sama muzyka zespołu  - jak to wyraził Steve Kuppinger - jest trudna do zdefiniowania :
"...na pewno nie byliśmy psychodeliczni, uważaliśmy, że tworzymy coś nowego w muzyce -
podążaliśmy własną ścieszką muzyczną, nazywaliśmy to - "graveyard sound" [dźwiękiem
cmentarnym] ... ".









poniedziałek, 2 września 2019

Inner Lite (Iowa - US, Psych Rock) - mało znane zespoły

Inner Lite  (Iowa - US, Psych Rock)  -  mało znane zespoły





Grupa z Marshalltown  (Iowa, US)  powstała na początku 1969r  -  w składzie :
- Dave Robinett  -  guitar  (David James Robinette z Marshalltown, ur. 23.12. 1952r., zm. 17.02. 
   2011r. na raka - niespełna miesiąc wcześniej  [25.01.2011]  po ponad dwudziestoletnim związku
   poślubił - Patricia Gaurke zd. Simbides)
- Mike Robinett  -  bass  (Michael Robinette z Marshalltown, starszy brat Dave'a, ur. 10.07. 1951r.
   zmarł dwa miesiące później  - 17.04. 2011r.)
- Rick White  -  drums  (późniejszy szwagier braci Robinette - poślubił ich siostrę Kathy)
- Dan Sullivan  -  organ.
Następnie podpisali umowę z R-Jay Enterprises z Urbandale, IA i dokooptowali do składu
wokalistę lokalnej grupy Bottom of The 5th :
- Jim Downs  -  vocals  (z Marshalltown, jeden z czterech braci Downs - Jim, Richard, Gerry i 
   zmarły w 2008r. John)
W tym składzie Inner Lite nagrali pierwszy singiel  ( 4 miejsce w lokalnej rozgłośni - KIOA Radio w
Des Moines, IA, 1 miejsce w miasteczku uniwersyteckim Oswego, NY )  :
- "Hold On To Him"  (Ritchie Cordell - Sal Trimachi, piosenka osiągnęła 42 miejsce w HOT 100)
- "Tabula Rasa"  (Dave Robinette - Dan Sullivan),
wydany w listopadzie 1969r. przez ssExx Records  (nr kat. 666) - Des Moines, IA.











Wkrótce potem do zespołu dołączył  osiemnastoletni :
- Chris Kaskie  -  harmonica, vocals  (z Marshalltown, ur. 16.10. 1951r., w zespole od wiosny
   1970r. do listopada 1971r., później grał w kilku zespołach w Iowa City - Steamboat i Vertigo,
   w 1975r. opuścił rodzinne strony i przeniósł się do Grand Island, Nebraska - zawodowo
   związany przez wiele lat z Home Federal Bank, Grand Island - wiceprezes d/s pożyczek
   konsumenckich, przez prawie 30 lat był DJ'ejem w nocnych klubach Grand Island).
W sześcioosobowym składzie grupa nagrała drugi  (ostatni)  singiel :
- "If I Only Knew"  (Ritchie Cordell - Sal Trimachi, 68 miejsce w HOT 100)
- "All The Way In"  (Dave Robinette - Dan Sullivan),
wydany w 1970r.  (ssExx Records, 667).



























sobota, 31 sierpnia 2019

Mechanical Switch (Texas - US, Psych Rock) - mało znane zespoły

Mechanical Switch  (Texas - US,  Psych Rock)  -  mało znane zespoły





Lokalna formacja z El Campo w Teksasie, założona w 1966r. - pierwotnie jako kwartet :
- Alan  Meek  -  lead guitar  (Alan Wayne Meek z El Campo, ur. 15.06. 1952r.)
- Leroy Shelton  -  bass
- Ben Dusek  -  drums
- Bart Baca - vocals.
Około 1969r. do zespołu dołączył grający na organach - Mark Wenglar, a grupa dostała się pod
skrzydła managerskie Waltera Richardsona z El Campo.





                                                      (Mechanical Switch - circa 1969)





Jedyne wydawnictwo Mechanical Switch - singiel  (obecnie ultra rzadki, poszukiwany i bardzo
drogi okaz kolekcjonerski  -  cena ponad 2000 EUR)
- "Everything Is Red"  (Bart Basa)
- "Spongeman"  (Bart Basa),
został nagrany w Robin Hood Bryan's studio  (Tyler, TX)  w 1969r. i wydany tego samego roku
na etykiecie Bag One Way Records  (nr kat. 906).













Mechanical Switch  zakończyli działalność w 1970r.











czwartek, 22 sierpnia 2019

Moby Dick (Netherlands, Hard Rock) - mało znane zespoły

Moby Dick  (Netherlands, Hard Rock)  -  mało znane zespoły





Grupa z Delft, której początki sięgają drugiej połowy lat 60-tych, kiedy to bracia (wczesnej członkowie lokalnej formacji The Simulators - The Sims)
- Jan de Jong  (bass)
- Huib de Jong (drums) 
wraz z :
- Hans de Koning  (vocals)
- Jan van Dijk  (guitar)
- Aad van Doeveren  (organ Hammond, zastąpiony później przez Henri van den Bos - keyboards),
założyli  (krótkotrwałą)  formację o nazwie Privactie.
Po drobnych retuszach personalnych  (lokalny gitarzysta Fred Plazier zastąpił Jan'a van Dijk'a)
grupa przyjęła nazwę Moby Dick :
- Jan de Jong  (bass)
- Huib de Jong  (drums)
- Hans de Koning  (vocals)
- Henri van den Bos  (keyboards)
- Fred Plazier  (guitar).
W krótkim czasie doszło do kolejnych zmian w składzie zespołu.  Odeszli Henri van den Bos,  Fred
Plazier i Jan de Jong.  Pozyskano dwóch nowych muzyków :
- Cees Vlottes  -  guitar  (były muzyk grupy Fever Trap, w połowie lat 60-tych był członkiem   
   popularnej formacji The Kwyet z braćmi Tom Middelkoop [vocals] i Frans Middelkoop [bass]
   oraz Toni Righarts [drums, później zastąpiony przez Roland Nieuwpoort] w składzie )
- Joop Vavier  -  bass  (kolega Cees'a z Fever Trap, wcześniej członek zespołu Blues Spray z Delft).
Moby Dick często występowali w Noord Brabant, Limburg, a także "zaliczyli"  weekendowe występy za granicą  (Belgia, Niemcy, Luksemburg, Francja).
Wydali tylko jeden singiel :
- "Clear Days"  (C. Vlottes)
- "Hold On Me"  (C. Vlottes)
(1970, Negram, NG 189),













nagrany w składzie :
- Cees Vlottes  (guitar)
- Huib de Jong  (drums)
- Hans de Koning  (vocals)
- Joop Vavier  (bass)





                                                        (Moby Dick - circa 1970)    




Grupa rozpadła się w 1971r.  Cees Vlottes, Hans de Koning  (później dołączył do nich Joop Vavier)
około 1974r.  (przez około rok)  występowali w nowej formacji o nazwie Cape Canary z Delft.