Crystals (ITA) - "Crystals" (1974 / 1992, Hard Prog Rock)
Krótkotrwały (1973-1974) projekt, pod patronatem Paolo Tofani (gitarzysta grupy Area), utworzony
przez doświadczonych muzyków :
- Giorgio Piazza - bass (oryginalny basista Premiata Forneria Marconi - 1970-73, wcześniej - m.in. :
Quelli, I Krel),
- Giorgio Santandrea - drums (w latach 1970-73 w mediolańskiej formacji Alphataurus),
- Carlo Degani - lead vocals,
- Marcello Todaro - guitars (Fiori Di Campo - 1970-71, Banco Del Mutuo Soccorso - 1971-73),
- Nanni Civitenga - guitar (Raccomandata Ricevuta Ritorno - 1972-73, Samadhi - 1973).
Na przełomie marca i kwietnia 1974r. grupa zarejestrowała utwory (wszystkie autorstwa Paolo Tofani)
w Fono Roma Studios (Cologno Monzesa - Mediolan), które miały być opublikowane na albumie
wydanym przez Cramps Records. Niestety z niewiadomych powodów płyta nie została wydana.
Prawie 20 lat póżniej znalazły się one na CD - "Crystals" - włoskiej wytwórnii Mellow Records (1992, MMP 120, Italy).
1 Wrought Iron 2 Time Out 3 Feeling 4 If She's Still Mine 5 Sad Story 6 Persian Carpet 7 Policeman 8 Women Under Water
Carlo Degani - lead vocals, percssion Giorgio Piazza - bass Giorgio Santandrea - drums, percussion Marcello Todaro - acoustic and electric guitars Nanni Civitenga - guitar
Blue Morning (ITA) - "Blue Morning" (1973, Prog Jazz Rock)
Rzymska, jazz-rockowa formacja założona w 1968r. przez byłych muzyków grupy Guerrieri :
- Maurizio Giammarco - saxophones, flute, piano (ur. 07.10. 1952r. Pavia, wychowywał się w Rzymie),
- Alfredo Minotti - drums, percussion.
Do zespołu dołączyli : basista Sandro Ponzoni i około 1970r. gitarzysta bluesowy Roberto Ciotti (ur. 20.02. 1953r. Rzym, zm. 31.12. 2013r.), a także Alvise Sacchi (various gadgets).
Punktem zwrotnym działalności zespołu był występ na "włoskim Woodstock". Podczas trzydniowego (25-27 maj 1972) Festival Di Villa Pamphili w Rzymie (park) grupa wystąpiła (26 maja) obok całej plejady
włoskich zespołów rockowych i zagranicznych gwiazd (m.in. Van Der Graaf Generator, Hawkwind).
Na początku października (9-10 i 12) 1972r. Blue Morning nagrali (jedyny) album w rzymskim - Studio 38.
Jeszcze tego samego roku (1972) grupa rozpadła się. Płyta - "Blue Morning", ukazała się dopiero w lipcu 1973r. na etykiecie Tomorrow Records (nr kat. ZSTOM 2000, Italy).
Fili D' Erba (ITA) - "Fili D' Erba" (1972, Prog Rock)
Grupa z Mediolanu, powstała latem 1971r. jako kwartet - w składzie :
- Frank Del Giudice - vocals, bass (ur. 10.03. 1943r. Argusto, Calabria, Italy, jako 16-to letni chłopak
wraz z rodziną wyemigrował do Canady, tam zbierał pierwsze szlify muzyczne - występując w grupach : The
Fiends, The Atoms, pod koniec lat 60-tych wrócił do Włoch),
- Paolo Moderato - vocals, keyboards,
- Luigi Liguori - guitar (około 1973r. zastąpiony przez gitarzystę Ermanno Previdi),
- Jean Pierre Olivas - drums, percussion.
Pomimo dość długiego okres działalności (1971 do około 1975r.) zespół zrealizował tylko jeden album
"Fili D' Erba" - nagrany i wydany w 1972r. przez mediolańską wytwórnię Italdisc (nr kat. LPD 197).
Fili D' Erba (ITA) - "Fili D' Erba" (1972, Italdisc, LPD 197, Italy)
1A V.I.P. 2A Sono Un Po' Ubriaco Questa Sera 3A I Want You Back 4A Confusion 5A Uomo Vero
1B Sweet Mary 2B Uomo, Tu Non Sei Libero 3B Wait Until Tomorrow 4B Il Cieco 5B Santo Joe 6B That's My Life
Frank Del Giudice - vocals bass Paolo Moderato - vocals, keyboards Luigi Liguori - guitar Jean Pierre Olivas - drums, percussion
Le Stelle Di Mario Schifano (ITA) - "Dedicato A..." (1967, Psych Rock)
Krótkotrwała (1967-1968) formacja z północno-wschodnich Włoch (region Veneto). Powstała jako kwartet o nazwie Le Stelle - w składzie :
- Giandomenico (Gian Domenico) Crescentini - bass, vocals (ur. w 1948r., wcześniej występował w grupach : I Giacobini, a także zaliczył krótki pobyt w I New Dada z Mediolanu - w 1967r. był ostatnim
basistą tego zespołu),
- Urbano Orlandi - guitar, vocals,
- Nello Marini - keyboards, vocals (póżniej związany z Venetian Power),
- Sergio Cerra - drums.
Niedługo po uformowaniu, grupa przeniosła sie do Rzymu gdzie nawiązała współpracę z Mario Schifano
(artysta - malarz, reżyser, idealnie usytuowany i funkcjonujący we włoskiej pop kulturze lat 60-tych, ur.
20.09.1934r. w Rzymie, zm. 26.01.1998r.)
Do nazwy zespołu zostało dodane jego nazwisko. Debiut jako Le Stelle Di Mario Schifano miał miejsce
we wrześniu 1967r. w Teatro via Belsiana w Rzymie.
Następnie grupa wyjechała do Turynu gdzie w Fono Folk Stereostudio nagrała swój pierwszy (jedyny) album - "Dedicato A...".
Płyta ukazała się tego samego roku (1967) , wydana przez małą wytwórnię z Mediolan - BDS (nr kat.
M&F 001, Italy, około 1000 egz. - pierwsze partie na czerwonym vinylu w ilości około 100 sztuk, obecnie
ultra rzadkie wydawnictwo - ceny sięgają kwoty około 4000 EUR).
Po powrocie do Rzymu, pod koniec grudnia (28) 1967r. zespół wziął udział w dużym happeningu włoskiej
muzyki psychodelicznej (spektakl wizualno-muzyczny w The Piper Club).
Ostatnim akcentem działalności zespołu był singiel :
- "E Il Mondo Va" / "Su Una Strada"
wydany w 1968r. przez CBS Italy (nr kat 3442).
Le Stelle Di Mario Schifano (ITA) - "Dedicato A..." (1967, BDS, M&F 001, Italy)
1A Le Ultime Parole Di Brandimane, Dall' Orlando Furioso, Ospite Peter Hartman E Fine (Da Ascoltarsi Con TV Accesa, Senza Volume)
1B Molto Alto 2B Susan Song 3B E Dopo 4B Intervallo 5B Molto Lontano (A Colori) Giandomenico Crescentini - bass Urbano Orlandi - guitar Nello Marini - organ, piano Sergio Cerra - drums gościnnie : Francesca Camerana - vocals, guitar Peter Hartman - piano (1A) Ettore Rosboch - piano Anton Mario Semolini - flute Paul Thek - tambourine
Oliver O. Cook (ITA) - "The Prince" (1972, Psych Prog Rock)
Jedna z najbardziej tajemniczych pozycji włoskiego rocka. Od daty wydania płyty ("The Prince") upłynęło
już ponad 40 lat i jak się wydaje rozwikłanie zagadki - zatytułowanej : "Kim jest tajemniczy Oliver O. Cook ?" - przynajmniej w części zakończyło się sukcesem, dzięki mrówczej pracy wielu muzycznych pasjonatów.
Wszelkie znaki na niebie i ziemi wskazują na osobę - Mario Battaini (włoski multiinstrumentalista, aranżer,
kompozytor, ur. 06.10. 1931r. w Mediolanie, zm. 26.04. 2000r.).
Na włoskiej scenie muzycznej występował od lat 50-tych. W okresie swojej bogatej kariery używał różnych
pseudonimów artystycznych, m.in. : Anoub, Gigi Botto, Duke Of Burlington. Szczególnie ten ostatni został
zapamiętany jako stylistycznie najbliższy wydawnictwu - "The Prince". Pod pseudonimem The Duke Of
Burlington w latach 1970-71 wydał dwie płyty. Był wirtuozem instrumentów klawiszowych (akordeon, pianino).
Album - "The Prince" - został wydany w 1972r. przez założona dwa lata wcześniej w Mediolanie wytwórnię
Polaris (w drugiej połowie lat 70-tych zmiana nazwy na New Polaris) której właścicielem był Bruno Pallesi
(piosenkarz, kompozytor, producent, ur. 01.01. 1921r. w Mediolanie, zm. 07.06. 1987r.). Jego kompozycje
opatrzone pseudonimem "Woost" (Billy Woost) znalazły się na tym wydawnictwie.
Kto jeszcze brał udział w sesji nagraniowej tej płyty ? - to jest zagadka do wyjaśnienia (oby nie zajęło do kolejnych 40 lat).
Oliver O. Cook (ITA) - "The Prince" (1972, Psych Prog Rock)
1A I'm The Boss 2B 35th Street 3B Genius 4B Hey! Aretha 5A The Beautiful World 6A The Magic Day
1B Come Into The Sunshine 2B Holiday For A Piano 3B Krazy Cat 4B The Ballad Of Suzanne 5B Part Of My Life 6B The New Tennesee
Niewiele wiadomo o tej włoskiej formacji dla której twórczą inspiracją był brytyjski biały blues z drugiej polowy lat 60-tych.
Zespół pochodził z Verony lub Mediolanu. Jako kwartet - w składzie :
- Jed Castellani - guitar, harmonica, vocals (autor - kompozytor utworów zespołu, najbardziej tajemnicza postać),
- Diego Chiuppani - guitar (z Verony, pod koniec lat 80-tych członek grupy Airline),
- Paolo Zenatello - drums, percussion (z Verony, współpracował z wytwórnią Harmony w Mediolanie, obecnie mieszka w Bolonii),
- Almiro Comucci - bass (z Asolo - Lombardia, później przeniósł się do Verony)
na początku 1976r. (najprawdopodobniej pod koniec kwietnia) zrealizował (CAP Studio w Mediolanie)
nagrania na jedyne wydawnictwo - album "Railroad" - które ukazało się tego samego roku na etykiecie
wytwórni Harmony (nr kat. H 8010, Italy).
Railroad (ITA) - "Railroad" (1976, Harmony, H 8010, Italy)
1A I Went Down To The Slms 2A Sweet Cocaine 3A Railroad 4A Bye Bye Baby
1B Peggy's Blues 2B Road To Hull 3B Bound For Nowhere 4B No Home
Jed Castellani - guitar, harmonica, vocals Diego Chiuppani - guitar Paolo Zenatello - drums, percussion Almiro Comucci - bass
Richard Last Group (ITA) - "Get Ready" (1972, Psych Prog Rock)
Mediolańska formacja, powstała w wyniku podjętej (krótkotrwałej) współpracy lokalnej grupy I Duu Duu z
wokalistą Maurizio Pino Calò (znany także jako Maurizio Jr, Richard Coley).
W 1969r. grupa przyjaciół, nastolatków (w większości z dzielnicy Gorla) założyła zespół o nazwie I Duu Duu - pierwotnie jako kwartet :
- Sandro Novarini (keyboards, ur. w 1952r.),
- Alessandro Dal Toso (bass, vocals, ur. w 1952r.),
- Valerio Dal Passo (guitar, ur. w 1952r.),
oraz perkusista o imieniu Gino.
W krótkim czasie do zespołu dołączył - Paolo Ghirelli (flute, saxophone, ur. w 1953r.), a jesienią 1970r. Gino został zastąpiony przez perkusistę Walter Calloni (najmłodszy członek zespołu około 15 letni, pochodzący z dzielnicy Prescotto).
Około połowy 1971r. za namową basisty Dino D' Autorio skontaktował się z zespołem wokalista Maurizio Calò (znany wówczas jako Maurizio Jr), który poszukiwał muzyków do swojego zespołu.
Grupa przystała na jego propozycję. Powstała formacja o nazwie Maurizio Jr E Duu Duu (później zmieniona na Maurizio Jr I' Azienda Autonoma Di Soggiorno).
Wraz z nowym pseudonimem artystycznym wokalisty (Richard Coley), przed realizacją nagrań (początek 1972r.) zmianie uległa nazwa zespołu na - Richard Last Group.
Podobno album "Get Ready" został nagrany dość przypadkowo - jako promo dla agencji koncertowej, a
wydany został z inicjatywy Maurizio Calò.
Płyta (CRJ LP 00025), a także nagrany singiel - "He Has Gone Away" / "Confusion" (CRJ-NP 1085),
ukazały się w 1972r. na etykiecie Car Juke Box, Italy.
W sesji nagraniowej album (oryginalna płyta - ultra rzadkie, poszukiwane wydawnictwo, w cenie około 3000 EUR) wziął także udział drugi gitarzysta - Mario Volanti, a także basista grupy La Luce. Oryginalny
basista zespołu Alessandro Dal Toso brał udział w rejestracji większości materiału - musiał odejść z uwagi
na powołanie do odbycia służby wojskowej (w zespole zastąpił go Fulvio Massi).
Narastający konflikt wewnątrz zespołu spowodował jego rozwiązanie we wrześniu 1972r.
Płyta "Get Ready" ma wierne grono wielbicieli (do którego także zaliczam moją skromną osobę). Partie wokalne w języku angielskim, rzetelna aranżacja utworów znanych wykonawców (niestety za wyjątkiem
trzech kompozycji : 5A, 6A, 6B, reszta to covery - m.in. Chicago, Jethro Tull, Donovan) i ten pozytywny
klimat.
Richard Last Group (ITA) - "Get Ready" (1972, Car Juke Box, CRJ LP 00025, Italy)
1A Sad And Deep As You 2A Eye To Eye 3A I Have A Dream 4A Dharma For One 5A He Has Gone Away 6A Confusion
1B Fire And Rain 2B Break Down 3B Lalena 4B Thank You 5B Colour My World 6B Naple In Rock
Richard Coley (Maurizio Calò) - vocals, piano, percussion Paolo Ghirelli - flute, saxophone, vocals - track : 5A, 1B Valerio Dal Passo - guitar Sandro Novarini - keyboards Walter Calloni - drums Alessandro Dal Toso - bass (1A-4A, 1B-5B), vocals - track : 3B Mario Volanti - guitar (5A, 6A, 6B)
