La Maquina (Argentina, Hard Blues Rock) - (nie) zapomniane single
Znakomity kwartet z Ramos Mejia (Buenos Aires, Argentina), działający w pierwszej dekadzie lat 70-tych,
w składzie :
- Raul (Rulo) Fernandes - guitar
- Enrique Avellaneda - bass, vocals
- Carlos Koelln - drums
- Tito (Milanesa) Larrosa - guitar
Grupa pozostawiła po sobie jeden singiel (jedno z najbardziej poszukiwanych, a zarazem ultra rzadkich wydawnictw - klauzula na etykiecie - "zakaz sprzedaży promocyjnej") zrealizowany w 1973r. :
- "La Palida Del Rock And Roll"
- "Blues Para Un Ramos Mejia"
(wydany w 1973r. przez Harvest, 15085 A/B, Argentina)
Słuchając tych utworów, skojarzenia z "jedynką" Led Zeppelin wydają się jak najbardziej uprawnione.
Zespół miał w planach nagranie pełnego albumu, jednak spory i konflikty z producentem i wytwórnią
sprawiły, iż plany te nie zostały zrealizowane. Po rozwiązaniu zespołu, w niedługim czasie dwaj członkowie
tej formacji (Fernandez i Avellaneda) zasilili znaną i cenioną grupę Vox Dei (wzięli udział w nagraniu LP
"Ciego De Siglos" z 1976r.)
The Rooks (US, Garage - Psych Rock) - (nie) zapomniane single
Grupa z Chicago (IL, US) powstała w połowie lat 60-tych, działająca w składzie :
- Jeff Pranno (lead guitar)
- Billy Haack (bass)
- Tony Petrini (lead vocals, harmonica)
- Charles Pranno (wł. Loren Raphael, drums)
- Steve McGreer (rhythm guitar).
W trakcie kilkuletniej działalności (ok. 1966 - do - ok. 1969), zrealizowała trzy single z których co najmniej dwa zostały opublikowane (nie jest jasne czy ostatni singiel w ogóle został wydany). Utwory
były nagrywane w Ter-Mar Studios w Chicago, należącym do braci (Leonard i Phil) Chess .
Pierwszy :
- "A Girl Like You"
- "Empty Heart",
ukazał się na koniec 1966r. (Mercury Records, 72644, US)
Kolejny (drugi) miał podobno dwa tłoczenia (na żółtej etykiecie - opublikowany we wrześniu 1967r. i na
niebieskiej - wydany w połowie 1968r. - Jo-Way Records z Chicago, US) :
- "Ice And Fire"
- "Turquoise"
Ostatni (trzeci) podobno ukazał się w lutym 1969r. (Twinight Records z Chicago, TM-3204/05, US) :
- "Hoping To Be Gone Soon"
- "Free Sunday Paper"
White Trash (UK, Psych Pop - Prog Rock) - (nie) zapomniane single
Szkocka grupa White Trash (później występująca pod nazwa Trash) była kontynuatorką, a zarazem spadkobierczynią zespołu The Pathfinders (ok.1965 - 1968). Powstała w Glasgow w 1968r. w składzie :
- Ian Crawford Clews (vocals)
- Ronnie (Ronald) Leahan (organ)
- Colin Hunter Morrison (bass)
- Fraser Watson (guitar, na przełomie 1966/67 zastąpił w The Pathfinders - Neil McCormick)
- Timmy (Timi) Donald (drums, ur.29.08.1946r. w Bristol, UK, w latach 1973-75 członek formacji Blue z
Glasgow).
W 1968r. przeniosła się do Londynu, podpisując kontrakt z Apple Records. Na początku 1969r. (styczeń)
wydała pierwszy singiel :
- "Road To Nowhere"
- "Illusions"
(Apple Records, APPLE - 6, UK)
Drugi (ostatni) singiel zespołu ukazał się już pod nazwa Trash, w październiku 1969r. :
- "Golden Slumbers / Carry That Weight"
- "Trash Can"
(Apple Records, APPLE - 17, UK)
W niedługim czasie odszedł Colin Hunter Morrison. Przez krótki czas funkcjonowali jako kwartet.
Jednak po odejściu (na przełomie 1969-70) gitarzysty Frazer Watson i przyjęciu na jego miejsce
Noddy McKenzie (guitar) - grupa zakończyła działalność jako Trash. Rozpoczęła nowy etap pod nazwą
Cody (1970-1973).
The Penny Peeps (UK, Psych Pop - Rock) - (nie zapomniane single)
Krótkotrwały (1967-1968) projekt, powstały w lipcu 1967r. w Bognor Regis (West Sussex, UK), autorstwa byłych muzyków The Noblemen (z Bognor Regis) : basisty Bryan Stevens (ur.13.11.1941r. w
Lha Datu, North Borneo) i klawiszowca Mike Ketley (ur.01.10.1947r. w Balham, London).
W połowie 1966r. nastąpił koniec dotychczasowej formuły The Noblemen. Część muzyków tego zespoły
(Stevens, Ketley i gitarzysta Chuck Fryers), zachowując jego nazwę, postanowiło kontynuować działalność.
Pierwszymi wybrańcami byli : wokalista Jimmy Marsh i perkusista Malcolm Tomlinson (ur.16.06.1946r. w
Isleworth, Middlesex, UK, wcześniej w londyńskiej The Panthers, około 1962r. dołączył do Jeff Curtis And The Flames, a następnie The Del Mar Trio - James Deane And The London Cats). W niedługim czasie
zrezygnował Chuck Fryers, a na jego miejsce (odpowiadając na ogłoszenie prasowe w "Melody Maker")
dołączył (lato 1966) gitarzysta, flecista - Martin Barre (ur.17.11.1946r. w Birmingham, jego pierwszym
zespołem była grupa The Moonrakers z Birmingham ale największe sukcesy i rozgłos odniósł później jako
członek Jethro Tull zastępując na gitarze Micka Abrahamsa), oraz saksofonista, gitarzysta Chris Rodger.
W listopadzie 1966r. grupa The Noblemen - działająca w składzie : Bryan Stevens, Mike Ketley, Jimmy
Marsh, Malcolm Tomlinson, Martin Barre i Chris Rodger - zmieniła nazwę na The Motivation.
W pierwszej dekadzie 1967r. ze względów zdrowotnych grupę opuścił wokalista Jimmy Marsh, a także
Chris Rodger. W lipcu 1967r. pozyskano bardzo zdolnego wokalistę - Denny Alexander (Denny Alexander
Thomas, ur.10.03.1946r. w Liverpool, wcześniej występował w lokalnych formacjach : Tony And The Chequers, The Aarons, The Secrets And The Kinsleys, The Clayton Squares), oraz po raz kolejny zmieniono nazwę na - The Penny Peep Show (nazwa występująca także w pisowni - The Penny Peepshow), a w dalszej perspektywie (początek 1968r.) skrócono ją na The Penny Peeps. Grupa w okresie 1967-1968
zanotowała szereg występów w renomowanych klubach u boku wielu znanych i cenionych artystów, m.in.
na początku lutego 1968r. w The 100 Club na Oxford Street w Londynie otworzyła (support) koncert
tak lubianego przeze mnie zespołu - The Mike Stuart Span.
Początek 1968r. był bardzo udany dla zespołu. W lutym podpisali kontrakt z Libery Records i zarejestrowali
kilkanaście utworów (w większości w The Marquee Studios w Londynie). Jednak współpraca z Liberty nie
była łatwa - czego przykładem był pierwszy singiel. Grupa chciała na nim umieścić, m.in. utwór "Meet Me At The Fair" - kosztem - "Little Man With A Stick". Wytwórnia była innego zdania (postawiła na swoim).
W połowie lutego 1968 ukazały się pierwsze nagrania - singiel :
- "Little Man With A Stick"
- "Model Village"
(Liberty Records, LBF 15053, UK)
Cztery miesiące później Liberty wypuściła drugi (ostatni) singiel zespołu :
- "I See The Morning"
- "Curly, The Knight Of The Road"
(czerwiec 1968, Liberty Records, LBF 15114, UK)
Niedługo po jego wydaniu, późnym latem 1968r. grupę opuścił Denny Alexander (partie wokalne przejęli
Ketley i Tomlinson). Zespół zmienił nazwę na In The Garden Of Gethsemane, a następnie na Gethsemane.
Formacja zakończyła swoją historie wraz z końcem 1968r. (grudzień).
Po wielu latach część niepublikowanych wcześniej nagrań (udało mi się dotrzeć do trzech : wspomniany
"Meet Me At The Fair", "Helen Doesn't Care" i "Into My Life She Came" - utwory z tego samego okresu
co materiał wydany na singlach) ujrzało "światło dzienne" - m.in. na wydawnictwach :
- V/A - "Psychedelic Jumble Volume One : What's The Rush, Time Machine Man ?" z 2007r.
- The Penny Peeps - The Noblemen - "The Penny Peeps Meet The Noblemen" z 2009r.
The Mandrake Paddle Steamer (UK, Psych Rock) - (nie) zapomniane single
Grupa z północno-wschodniego Londynu (Walthamstow Art College) , założona w drugiej połowie 1967r.
w składzie :
- Martin Briley (lead guitar, vocals, ur. w 1949r. w Londynie, później wspólnie Brian Engel zrealizował wiele
krótkotrwałych projektów o nazwie : Corn And Seed Merchants (jeden singiel z 1971r.), Prowler (singiel z
1973r.), The Liverpool Echo (jedna płyta z 1973r.), Starbuck (trzy single w latach 1973-74), True Adventure (singiel z 1974r.), Slick Willie (singiel z 1977r.), Elevator (singiel z 1978r.), członek formacji
Greenslade, autor kilku solowych albumów i singli, w trakcie bogatej kariery muzycznej współpracował, m.in. z : The Hollies, Gregg Allman, Mick Jones, Meat Loaf, The Modern Jazz Quartet, Lulu, Bonnie Tyler,
Cliff Richard, Tom Jones, Donna Summer),
- Brian Engel (lead vocals, przez krótki początkowy okres także bass, pod koniec 1969r. opuścił zespół,
później współtworzył opisane projekty muzyczne, a także był członkiem różnych formacji, m.in. :
najbardziej znana - The New Seekers, Limey, Shambles, Laudspeakers, The News),
- Martin Hooker (keyboards, w zespole od początku do końca),
- Paul Riordan (bass, vocals, dołączył do pierwotnego składu jako ostatni, tak jak Hooker był w zespole do końca, później przez pewien okres współpracował z byłym gitarzystą T2 - Keith Cross),
- Barry Nightingale (drums, odszedł z zespołu w drugiej połowie 1970r. - zastąpiony przez David Potts).
Pomimo dość długiego okresu działalności (1967-1971), a także zarejestrowaniu około kilkunastu utworów,
"światło dzienne" (w tamtym okresie) ujrzał tylko singiel (nagrany na przełomie luty-marzec 1969r. w Abbey Road Studios) :
- "Strange Walking Man"
- "Steam"
zrealizowany w ramach kontraktu z EMI (wydany w maju 1969r. - Parlophone Records, R 5780, UK)
Drugi (dość nietypowy) stanowił ścieżkę dźwiękowa szwedzkiego filmu "Skottet" (wrzesień 1969).
Oba utwory zostały napisane przez producentów filmu. Singiel z tymi utworami :
- "Sunlight Glide"
- "Len"
sygnowany jako Mandrake, ukazał się tylko na rynku szwedzkim (1969, Parlophone, SD 6072, Sweden)
West Minist'r (US, Psych Rock) - (nie) zapomniane single
Grupa z obszaru Webster (Iowa, US), założona w 1968r. przez młodych chłopaków z Fort Dodge, Gowrie, Otho - absolwentów, uczniów szkół średnich (Valley High School w Gowrie, Fort Dodge High School) :
- Krik Kaufman (guitar, vocals)
- Frank Wiewel (bass, lead vocals)
- Rusty Bell (guitar, vocals)
- Dean Davis (drums)
- Terry Dillon (keyboards, vocals)
Tego ostatniego (Dillon) dość szybko zastąpił (1969) - Chuck Henderson (keyboards, bass).
W 1971r. doszło do kolejnych zmian personalnych - odeszli szkolni (Fort Dodge High School) koledzy
Franka Wiewel - jego rówieśnik Dean Davis (zastąpiony przez Rick Schaeffer - drums) i o rok młodszy
Rusty Bell (z czasem na jego miejsce przyjęto Keith Brown).
Rok później (1972) z zespołem rozstał się Chuck Henderson (docelowo zastąpiony przez Arnie Bode).
Na przestrzeni sześcioletniej (1968-1974) działalności grupa zrealizowała trzy single (stylistycznie : od
psychodelicznych klimatów do hard rocka), założyła (1971) własne studio nagrań - West Minist'r Sound
(znane także jako Chicken House Music - mieściło się na farmie w okolicy Otho należącej do rodziców
Kaufmana - budynek gospodarczy w którym mieścił się kurnik).
Pierwszy singiel (nagrany w Sound Recorders Studios w Omaha, Nebraska) :
- "Bright Lights, Windy City
- "Carnival
ukazał się pod koniec 1969r. na etykiecie Razzberry, nr kat. SR 2975, US.
Kolejny, zrealizowany (Chicken House Music) i wydany (Magic Records, KK-7432, US) dwa lata
później (1971) :
- " Mr. Fingers"
- "My Life"
Ostatni ukazał się w 1972r. (Magic Records, MXS-45001, US) pod szyldem - Westminist'r :
- "Sister Jane"
- "I Want You"
Triptyque (France, Psych - Hard Rock) - (nie) zapomniane single
Francuska (Paryż), krótkotrwała (niestety, lata 1970-71) formacja. Super trio, założone przez byłego
muzyka grupy Triangle (w latach 1967-69, a wcześniej - Crystal Tear) - gitarzystę, wokalistę Alain Renaud
(w latach 1972-73 w grupie Calliope, później - m.in. nagrał trzy solowe albumy w latach 1974-76) - oraz
dwóch byłych muzyków grupy Blue Steel Feet : basistę Didier Batard (później, m.in. w grupie Doc Dail - na
koniec działalności w 1971r., Coeur Magiue - 1971-72, Bahamas - ok.1976r., współpraca z grupą Heldon - pod koniec lat 70-tych) - oraz - perkusistę Clement Bailly (w dalszej kolejności, m.in. : Calliope, wystąpił
także na dwóch solowych płytach Alain Renaud - drugiej w kolejności "Renaud" z 1975r. i trzeciej "Out Of
Time" wydanej w 1976r.).
Zespół pozostawił po sobie jeden (znakomity) singiel :
- "If You Are In A Bad Mood" (Alain Renaud)
- "Don't Worry" (Alain Renaud),
wydany w 1970r. na etykiecie Opaline Records (nr kat. 45-1102, France).
