Bazar (Norway) - "Det Er Ikke Så Enkelt" (1973, Prog Rock) - and - "Drabantbyrock" (1974, Prog Rock)

Bazar (Norway) - Det Er Ikke Så Enkelt (1973, Prog Rock) - and - Drabantbyrock (1974, Prog Rock)

Grupa powstała w Oslo na początku lat 70-tych ( najprawdopodobniej 1972). Głównymi postaciami
byli "znajomi" z Rolfs Pris - Rolf Aakervik (założyciel zespołu) i  Kåre Virud (ur.31.12.1943r. wcześniej w grupach : The Tornados, PS Blues, Mutation, Sorcery, Rolfs Pris). Do współpracy zaprosili : Ole-Henrik Giørtz (ur.10.01.1955 roku), Per Vestaby (ur.08.08.1950 roku, od roku 1971
członek grupy Shuffle), Tormod Furuseth.  Ich pierwszy album  (pod nazwą Rolf Aakervik & Bazar)
został nagrany w studiu Rogera Arnhoff w Oslo. Płyta -  "Det Er Ikke Så Enkelt"  (Samspill, nr SAMS 732) ukazała się na rynku w roku 1973.

Rolf Aakervik & Bazar (Norway) - "Det Er Ikke Så Enkelt" (1973, Samspill, nr SAMS 732, Norway)

1A   Ola Narr
2A   Det Er Ikke Så Enkelt
3A   Så Mange Veier
4A   Jeg Hadde Sola
5A   Ennå Fylt Av Problemer  
1B   Inni Hue Blir Du Aldri Fri
2B   Det Som Kalles Demokrati  
3B   Vietnam
4B   Varig Front   
5B   Folket Har Makta  
6B  Vårvals

Rolf Aakervik   -   vocals, guitar
Ole-Henrik Giørtz   -   drums, vocals, piano (1A)
Tormod Furuseth   -   organ, piano
Per Vestaby   -   bass
Kåre Virud   -   guitar

Jeszcze tego samego roku (rok 1973) grupę opuszcza  Kåre Virud i Tormod Furuseth. Na ich miejsce
skorzystał z propozycji przyłączenia się do zespołu Bent Patey (właściwie Walter Bent Patey, ur.
12.06.1952 roku w Oslo w rodzinie angielsko-norweskiej). Bent miał wtedy 21 lat, założył rodzinę i
miał skromne środki na jej utrzymanie pochodzące z nauczania w gimnazjum gdzie był zatrudniony na niepełnym etacie. Grupa w tym czasie (rok 1973 do 1975) była w ciągłych trasach koncertowych
grając koncerty klubowe i festiwalowe w całej Skandynawii. Istnieją  nagrania z tych koncertów (bardzo dobrej jakości) ale do tej pory nie doczekały się oficjalnej publikacji. W roku 1974 wydali swój drugi i ostatni album. Płyta - "Drabantbyrock" (Mai Records, nr MAI 7404, Norway) została nagrana w Scanax Studio w Oslo. 

Bazar (Norway) - "Drabantbyrock" (1974, Mai Records, nr MAI 7404, Norway)

1A   Drabantbyrock 
2A   Kjære, Lille Deg
3A   Unset 
4A   Det Siste Stikk 
5A   Betong, Stål Og Glass
6A   Om Du Var En Fisker
1B   Du Og Jeg Og Sipo 
2B   Vi Blir Fler Og Fler  
3B   Olav Ål 
4B  Cm Jam

Rolf Aakervik   -   vocals, guitar
Bent Patey   -   guitar, piano, flute, vocals
Ole-Henrik Giørtz   -   drums, vocals, piano, keyboards, acoustic guitar
Per Vestaby   -   bass, harmocnica

 
 
 


              


 

    

Midsommar (Sweden) - "Belsebub Är Lös" (1971, Prog Rock) - and - "Midsommar" (1972, Prog Rock)

Midsommar (Sweden) - Belsebub Är Lös (1971, Prog Rock) - and - Midsommar (1972, Prog Rock)

Rzadko się zdarza aby o zespole który wydał "aż" dwie płyty tak mało było wiadomo, nawet do tego
stopnia,  że do końca (tak na sto procent) nie wiemy która z tych płyt ukazała się jako pierwsza.
Zaryzykuję (po żmudnym i wnikliwym poszukiwaniu) wskażę na " Belsebub Är Lös".
Grupa powstała w Göteborg (Sweden) w składzie : Dan Pihl, Hans Olsson, Peder Sundahl, Lennart Andrén, Weyne Petersson (znany także jako Weyne Feldt) oraz jedyny "obcy" w zespole - anglik
Reg Ward (właściwie Reginald Ward z okolic Newcastle). W późniejszym okresie (najprawdopodobniej w roku 1973) do grupy dołączył wokalista Pelle Dahlgren i basista Bengt
Andersson. Zmiana ta najprawdopodobniej wynikała z faktu odejścia Hans Olsson do grupy  Dagens Rätt. 

W roku 1971  (chociaż nie brak opinii, że był to rok 1970) zespół wydał pierwszą płytę -  "Belsebub Är Lös" (Gazell Records, nr GMG 1224)

Midsommar (Sweden) -    "Belsebub Är Lös"  (1971, Gazell Records, nr GMG 1224)

1A   Belsebub Är Lös
2A   På En Strand
3A   Drömmens Värld
4A   Jag Vill...
1B   Midsommar
2B   Staden
3B   Fantomen
4B   Till Morsan

Dan Pihl   -   organ, piano
Reg Ward   -   saxophone, flute, percussion
Hans Olsson   -   vocals, bass
Lennart Andrén   -   guitar, vocals
Weyne Petersson   -   percussion, vocals
Peder Sundahl   -   drums, vocals (najprawdopodobniej brał udział w nagraniu tej płyty chociaż
                                                          nie jest wymieniony na okładce)

W roku 1972, ukazała się druga (a zarazem ostatnia) płyta zespołu - "Midsommar" (Moondisc, nr
ARD 1633). Obydwa albumy (w oryginalnym wydaniu) to obecnie wielka rzadkość (zwłaszcza
ten pierwszy) i wydatek około 2000 dolarów.


Midsommar (Sweden) - "Midsommar" (1972, Moondisc, nr ARD 1633)

1A   Illusionen Av En Färdigskolad Akademiker
2A   Sedan Urminnes Tider   
3A   Killen Och Bostadsbristen 
4A   Balladen Om Belfast
5A   Naturen Kämpar
1B   Reklamdjungel
2B   Morfars Visa   
3B   TV-låten  
4B   James Lindberg Hughes
5B   Den Okände Soldaten  

Dan Pihl   -   organ, piano
Reg Ward   -   saxophone, flute, percussion,
Hans Olsson   -   vocals, bass
Peder Sundahl   -   drums, vocals
Weyne Feldt   -   percussion, vocals

        
                  

   
    



 

Sir Winston And The Commons (US) - "We're Gonna Love" 1966-1967 (1999, Garage, Psych Rock)

Sir Winston And The Commons (US) - We're Gonna Love 1966-1967 (1999, Garage, Psych Rock)

Początki tej grupy z Indianapolis (Indiana, US) sięgają roku 1963 kiedy nastolatkowie : Ron Matelic i jego kolega (od czasów "piaskownicy") John Medvescek (uczniowie Cathedral High School w Indianapolis) mający wspólne upodobania muzyczne (oraz pierwsze wspólne próby) na jednej z imprez młodzieżowych spotkali występujących wtedy na scenie Joe Stout (uczeń Ben Davis High School w Indianapolis) i Don Basore (pobierający nauki w Northwest High School w Indianapolis).
Razem postanowili założyć zespół muzyczny. Po dokooptowaniu Gary Crawford  ( kolega Joe Stout z Ben Davis High School) zespół przyjmuje nazwę The Illusions, zastąpioną wkrótce na The Suspicions. W tym czasie repertuar grupy był mocno tradycyjne (w większości utwory instrumentalne). Przełomem był rok 1964 wraz z pojawieniem się nurtu nazywanego w terminologii
muzycznej British Invasion. On zmienił oblicze zespołu i jego upodobania muzyczne, a także (po raz kolejny) nazwę - na Sir Winston And The Commons. Doszło także do zmian personalnych. Odszedł
Gary Crawford, a na jego miejsce został przyjęty  Herb Crawford (zbieżność nazwisk, bez żadnego pokrewieństwa). Grupa ostro wzięła się za występy "na żywo" występując na licznych imprezach
młodzieżowych, klubach, salach balowych - najpierw o zasięgu lokalnym, następnie stanowym, aż
wreszcie (w okresie późniejszym) krajowym - m.in. :

The Teen Club, The Flame Club, Carpenters Hall, Westlake Beach Club, The Indian Roof Ballroom,
Cellar at Chicago, Tiger a'GoGo. Otwierała koncerty krajowe uznanych artystów, m.in. : The Byrds,
The Beach Boys, The Mc Coys, a także Joe Cockera podczas jego występów w Steve Paul's Scene w Nowym Jorku. Przez liczne występy zespół miał ciągły kontakt z publicznością, a ona to doceniała,
przez co był jednym z najbardziej popularnych zespołów w regionie Indianapolis. Czy te okoliczności spowodowały, iż do studia nagraniowego wchodzili rzadko ?. Faktem jest, iż dorobek
artystyczny zespołu utrwalony na płytach jest znikomy (w oficjalnym obiegu - 4 utwory).
Jednym z pierwszych nagrań był singiel "Thunder & Lightning" The Rojay Goatee (właściwie -
Robert Youngs) w którym brali udział (nagrany w małym, lokalnym studiu w Indianapolis).
Swoje własne (wyśmienite) utwory :
1/ "We're Gonna Love" / "Come Back Again" (rok 1966, Soma Records, nr 1454)

2/ "Not The Spirit Of India" / "One Last Chance" (rok 1967, Nauseating Butterfly!, nr 2207)

Na tę chwilę, to praktycznie cały oficjalny dorobek artystyczny zespołu. "Krążą" w obiegu mniej
lub bardziej oficjalnym inne nagrania tej grupy (dokonane podczas sesji dla Soma Records), m.in.
"All Of The Time", "No Sorrow", a także pewien materiał z występów "na żywo". Czy nagrania te
zostaną kiedyś oficjalnie wydane ? ... oby jak najszybciej. Pod koniec działalności grupa przez pewien czas przebywała i koncertowała w Kalifornii  (m.in. na Sunset Strip - Galaxy). Tam podobno
pojawiła się możliwość podpisania kontraktu wyjazdu do Anglii ale warunki na jakich to się miało
odbywać były  bardzo niekorzystne dla zespołu . Po kilku miesiącach zespół powrócił w rodzinne
strony (Indianapolis), a w roku 1970 rozwiązał się. W roku 1999 Sundazed Music wydał wszystkie
(oficjalne) single grupy na EP - "We're Gonna Love" (1999, Sundazed Music, nr SEP 144).

John Medvescek i Ron Matelic "odnależli się muzycznie" w roku 1976 na płycie "Inside The Shadow" grupy Anonymous.

Sir Winston And The Commons (US) - "We're Gonna Love" 1966-1967  (EP, 1999, Sundazed Music, nr SEP 144)

1A   We're Gonna Love
2A   Come Back Again
1B   Not The Spirit Of India
2B   One Last Chance

Ron Matelic   -   guitar
John Medvescek   -   drums
Don Basore   -   bass, lead vocals
Joe Stout   -   saxophone
Herb Crawford   -   guitar

   





 

Public Nuisance (US) - "Gotta Survive" 1968-1969 (2002, Garage, Psych Rock)

Public Nuisance (US) - Gotta Survive 1968-1969 (2002, Garage, Psych Rock)

Ile jeszcze takich perełek oczekuje na publikację ? ... . Historia zespołu to pasmo różnych stanów emocjonalnych człowieka. Od radości (młodzieńcza werwa), niepewności (tragiczny wątek kryminalny mający wpływ na dalsze losy zespołu) aż do rozczarowania (niewydana płyta).
W roku 1964 w Sacramento (California, US) grupa młodych chłopców (Pat Minter, Ron Mc Master,
Jim Mathews, David Houston) założyła grupę The Jaguar's.

Zespół nawiązuje współpracę z Eirik Wangberg (producent muzyczny, inżynier dźwięku, przez ponad 3 lata współpracował z zespołem), a następnie zmienia nazwę na Moss & The Rocks.

W roku 1966 dokonuje pierwszych nagrań w Gold Star Studio - Chattahoochee 703 (dwa nagrania
"There She Goes" i "Please Come Back" w różnych wersjach w ramach Ikon Session i Chattahoochee Session)

W roku 1967 następuje kolejna zmiana nazwy na Public Nuisance i w tym okresie zespół zrealizował
sesję nagraniową w studiu Fantasy Records w San Francisco.

Niestety (jak się później okazało) taśmy demo z tej sesji gdzieś się ulotniły i wydaje się, że nagrania
te zostały bezpowrotnie utracone. W drugiej połowie 1968 roku  podpisali kontrakt na wydanie płyty
z Terry Melchers (właściwie Terrence P. Jorden - muzyk i producent muzyczny, właściciel Equinox Records) z Equinox Productions. Sesje nagraniowe odbyły się w Sound Records w Hollwood w okresie wrzesień - październik 1968 i grudzień 1968 - styczeń 1969. Nagrano obszerny materiał
który praktycznie umożliwiał wydanie dwóch płyt. Zdarzenia (kryminalne) które wkrótce nastąpiły
były początkiem końca zespołu. Melchers  pomagał wielu początkującym muzyką, m.in. jednym z nich był Charles Manson (podobno nagrał kilka utworów z The Beach Boys). Nie doszło jednak do
podpisania kontraktu z  Mansonem który urażony tym faktem postanowił się zemścić. Jego banda
dokonała napady na dom Melchersa który w tym czasie był wynajmowany przez reżysera filmowego
Romana Polańskiego i jego żonę Sharon Tate. W wyniku tego bandyckiego zdarzenia została zamordowana żona Polańskiego. Sam Melchers odebrał to jako ostrzeżenie, stał się nieufny,
panicznie wystraszony i zaczął się leczyć psychiatrycznie. Nie miał chęci do dalszej aktywności
zawodowej, porzucając tym samym plany wydania płyty Public Nuisance. Dla grupy był to wielkie
rozczarowanie, zapadła decyzja o jej rozwiązaniu. Dopiero po ponad 30 latach (nie doczekał tego
niestety Pat Minter który zmarł w roku 1994 mając 48 lat) w roku 2002 miało miejsce premierowe
wydanie płyty - "Gotta Survive" (podwójny album, wyd. przez Frantic Records z Sacramento  dnia
09.10.2002r., nr 1313).

Public Nuisance (US) - "Gotta Survive" 1968-1969 (2002, Frantic Records, nr 1313, US)

1A   Magical Music Box
2A   Strawberry Man
3A   Ecstasy
4A   Love Is A Feeling
5A   Holy Man
6A   Gotta Survive
1B   Small Faces
2B   Sabor Thing
3B   I Am Going
4B   Evolution Revolution
5B   7 Or 10
6B   Thoughts
1C   America
2C   Time Can't Wait
3C   Darlin'
4C   Now I Think
5C   Daddy's Comin' Home
6C   Pencraft Transcender
1D   Katie Shiner
2D   Man From The Backwoods
3D   One Man's Story
4D   I'm Only Sleeping
5D   Hold On
6D   Going Nowhere

Pat Minter   -   bass, vocals
Ron Mc Master   -   drums, vocals
Jim Mathews   -   guitar, vocals
David Houston   -   vocals, lead guitar, keyboards, harmonica

http://dai.ly/x2fd782  

Ejwuusl Wessahqqan (GER) - "Ejwuusl Wessahqqan" (1975, Krautrock)

Ejwuusl Wessahqqan (GER) - Ejwuusl Wessahqqan (1975, Krautrock)

Grupa powstała w lutym 1971 roku w Monachium (Germany), początkowo jako Time Of Waste
w składzie czteroosobowym : Robert Hierl (guitar), Michael "Hieronymus" Winzker, Rene "Bassist"
Filous i Jurgen "Yogi" Wollenburg. Na początku 1972 roku odszedł Hierl (rościł sobie prawa do nazwy zespołu). Grupa (trio) zmieniła nazwę na Ejwuusl Wessahqqan. W roku 1975 ukazała się jedyna płyta zespołu (wydanie prywatne) na etykiecie Diaton ( w tych czasach ultra rzadki okaz).
Album - "Ejwuusl Wessahqqan" (1975, Diaton, nr 50 276, Germany) wytłoczono w ilości 300 egzemplarzy. W późniejszych reedycjach tego albumu  (wydania pod koniec lat 90-tych) pojawiły się
dodatkowe nagrania : "Passaceety" i "AFN" (nagrane w Monachium w lipcu i listopadzie 1976 roku)
oraz "The Crystal" i "La Mer" (z roku 1980) . Te dwa ostatnie zrealizowane przez nowy projekt
Winzkera o nazwie - Koala-Bar (wspólnie z Christian Hoffmann i Wolfram Graser).

Ejwuusl Wessahqqan (GER) - "Ejwuusl Wessahqqan" (1975, Diaton, 50 276, Germany)

1A    Die Geborstenen Kuppeln Von Yethlyreom
2A    Die Orangefarbene Wüste Südlich Von Ignarh
1B    Thuloneas Körper
2B    Hobbl-Di-Wobbl 

Michael "Hieronymus" Winzker   -   organ, piano
Rene "Bassist" Filous   -   bass, strings
Jurgen "Yogi" Wollenburg   -   drums

Gallery (UK) - "The Wind That Shakes The Barley" (1972, Folk Rock)

Gallery (UK) - The Wind That Shakes The Barley (1972, Folk Rock)

Jedna z najpiękniejszych, a zarazem ultra rzadkich pozycji brytyjskiego folk rocka lat 70-tych.
O zespole wiemy bardzo niewiele. Powstał pod koniec lat 60-tych w hrabstwie Yorkshire (najprawdopodobniej w okolicach Leeds). W skład grupy wchodzili : małżeństwo Barbara i Royce
Seabourne, Mark Uttley, Alan Morrison i jego brat Steve Morrison (najprawdopodobniej w początkowym okresie działalności grupy, m.in. wystąpił podczas nagranej próby zespołu w roku 1969 skąd na późniejszym wydaniu CD pojawia się temat - "Home Recordings", natomiast z opisu
płyty wynika, iż nie uczestniczył w jej nagraniu). Wiemy także, iż w 1970 roku grupa wystąpiła w
Harrogate Folk Club (Harrogate, obszar North Yorkshire). Ich jedyna płyta - "The Wind That Shakes
The Barley" została wydana w 1972 roku przez Midas Recordings.

Gallery (UK) - "The Wind That Shakes The Barley" (1972, Midas Recordings, nr MFHR 046, UK)

1A   Seven Gypsies
2A   False Bridge
3A   Queen Of Hearts
4A   Gilderoy / Staten Island Harvest Home
5A   Let No Man Steal Your Thyme
6A   Dowie Dens Of Yarrow
1B   The Wind That Shakes The Barley
2B   Broomfield Wager
3B   Chaconne
4B   The Baron Of Brackley
5B   Icy Acres

Barbara Seabourne   -   dulcimer, vocals, guitar
Mark Uttley   -   fiddle, mandolin
Alan Morrison   -   guitar
Royce Seabourne   -   vocals

wspomagał grupę :

Brian Murray   -   bass

 
 

Reign Ghost (Canada) - "Reign Ghost" (1969, Psych Rock) - and - "Featuring Lynda Squires" (1970, Psych Rock)

Reign Ghost (Canada) - Reign Ghost (1969, Psych Rock) - and -

Featuring Lynda Squires (1970, Psych Rock)

Grupa powstała w Oshawa (Ontario, Canada) na początku 1968 roku. Składała się z muzyków lokalnych zespołów z których dwie postacie funkcjonowały w zespole od początku do końca istnienia
Reign Ghost : Bob Bryden ( na scenie muzycznej od 1965 roku, jako nastolatek przeniósł się wraz z rodziną z Ottawy do Oshawa, członek lokalnych grup muzycznych - The Outcast, Us Boys, The Things, The Bluez Proclamation, The Christopher Columbus Discovery of New Lands Band, The
Cigarette After), Lynda Squires (ur. 22.01.1951 roku piosenkarka pop, w latach 1967-68 wokalistka
grupy The Christopher Columbus Discovery of New Lands Band).  Grupa Reign Ghost ma krótką historię, istniała niecałe dwa lata. W pierwszym okresie działalności (do czasu wydania pierwszej płyty) w zespole występowali : Jerry Dufek ( były członek grup - The Outcast 1965, The Things 1966-1967, The Christopher Columbus Discovery of New Lands Band), Joe Gallant  (wcześniej, m.in. w The Christopher Columbus Discovery of New Lands Band) - odszedł przed nagraniem pierwszej płyty (zastąpiony przez Jerry Dufek), Dave Hare, Jim Stright, Bob Stright. W roku 1968
zespołowi udało się podpisać kontrakt z wytwórnią Allied Records. Materiał na pierwszą płytę został nagrany pod koniec 1968 roku w studiu (podobno mieściło się w piwnicy) na przedmieściach Toronto. Płyta - "Reign Ghost" (Allied Records, Record No.12) ukazała się na rynku w styczniu 1969
roku.

Reign Ghost (Canada) - "Reign Ghost" (1969, Allied Records, Record No.12, Canada)

1A   Travels Of Blue Paradox
2A   Long Day Journey
3A   Standing Room Only, Mr. Mars
4A   Eyes Knows, So Does Ears And Carolina
1B   Curio Shop
2B   Black Ode
3B   Gum Wrapper Song
4B   Southern Hemisphere Blues Legacy
5B   Reaching

Bob Bryden   -   vocals, guitar
Lynda Squires   -   vocals
Jerry Dufek   -   bass
Dave Hare   -   keyboards
Jim Stright   -   lead guitar
Bob Stright   -   percussion 

Po nagraniu pierwszej płyty z zespołu odchodzi Jerry Dufek (mający inne wizje muzyczne zespołu),
a także w krótkim czasie pozostali muzycy . Grupa praktycznie przestała istnieć. Bryden i Squires
postanowili jeszcze raz spróbować zapraszając do współpracy  muzyków : Russ Erman, Rich Richter,
John Pudlis (dobry znajomy z grup : Us Boys, The Things). Grupa występowała na lokalnych koncertach (okolice Toronto) i zdecydowała się nagrać materiał na drugą płytę. Niestety były to ostatnie chwile Reign Ghost. Gdy album - "Featuring Lynda Squires" (Paragon Records, Record No.19) ujrzał światło dzienne w lipcu 1970 roku zespół praktycznie już nie istniał. Bryden, Squires i
Richter realizowali już nowy projekt w ramach grupy Spirit Of Christmas. Szkoda ... oba albumy
uchodzą dziś za jedne z najrzadszych płyt kanadyjskiego psych rocka, a zarazem grupa uznawana jest
za jednego z liderów kanadyjskiego psych rocka. Oprócz wymienionych albumów wytwórnia Paragon Records w roku 1970 wydała singla - "Long Day Journey" / "Parable" (Paragon Records, nr
PA-1020, 1970).

Reign Ghost (Canada) - "Featuring Lynda Squires" (1970, Paragon Records, Record No. 19, Canada)

1A   Long Day Journey No.2
2A   More Than I
3A   Mother's Got Trouble
4A   Parable
5A   Ain't It Great (How I Love You)
1B   Breast Stroke Blues
2B   Solar Nice
3B   Breadbox
4B   Enola Gay

Bob Bryden   -   lead guitar, vocals
Lynda Squires   -   vocals
Russ Erman   -   bass, vocals
Helge "Rich" Richter   -   drums, vocals
John Pudlis   -   lead guitar, vocals

gościnnie: Boris Carloft   -   vocals (utw. 4B)